Σάββατο 16 Ιανουαρίου 2016
Παρασκευή 15 Ιανουαρίου 2016
Πρωτοφανής επίθεση της ΚΣΕ στις ανεξάρτητες κυνηγετικές σελίδες και φωνές του διαδικτύου!
Σε ανακοίνωση της η αιώνια ηγεσία της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος μιλά για περιθωριακή και ανεύθυνη ΄΄δημοσιογραφία΄΄ από κάποιους διαχειριστές του διαδικτύου. Όμως η διοίκηση της ΚΣΕ ενώ αποφεύγει να κατονομάσει αυτούς τους διαχειριστές δεν αποφεύγει τον διαχωρισμό ανάμεσα στον ηλεκτρονικό και τον έντυπο κυνηγετικό τύπο. Προφανώς η ανεξαρτησία που παρέχει το διαδίκτυο, και η ελεύθερη κρητική που ασκείται μέσα από αυτό, έχει ενοχλήσει σφοδρά τους αναντικατάστατους κυκυνηγοσυνδικαλιστές που επί τριάντα χρόνια ηγούνται της κυνηγετικής κοινότητας που είναι γνωστό σε όλους ότι λειτουργεί με βάση χουντικά καταστατικά. Είναι αξιοσημείωτο όμως το γεγονός ότι η διοίκηση της ΚΣΕ επιτίθεται αποκλειστικά στην ενημέρωση του διαδικτύου και όχι στα ελεγχόμενα, μέσω άχρηστων διαφημιστικών καταχωρήσεων, κυνηγετικά έντυπα (εφημερίδες και περιοδικά) στα οποία ξοδεύει ουκ ολίγα χρήματα των κυνηγών. εξασφαλίζοντας έτσι την υποστήριξη τους και την δημοσιογραφική της ασυλία.
-Διαβάστε την ανακοίνωση της διοίκησης της ΚΣΕ και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα.
-Είναι η διοίκηση που παρέλαβε 300.000 και πλέον κυνηγούς και τους μείωσε στις 170.000! -Είναι η διοίκηση που παρέλαβε μια λίστα με 51 θηρεύσιμα είδη και τα μείωσε στα 36!
-Είναι η διοίκηση που επί των ημερών της περιορίστηκε δραματικά το κυνήγι όχι μόνο σε θηρεύσιμα είδη αλλά και σε ότι έχει να κάνει με γεωγραφικούς και χρονικούς περιορισμούς!
-Είναι η διοίκηση που πολέμησε λυσσαλέα το Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών και οποιαδήποτε φωνή δεν μπόρεσε και δεν μπορεί να ελέγξει.
-Είναι η διοίκηση, στελέχη της οποίας πολιτικοποίησαν τις κυνηγετικές οργανώσεις προσφέροντας σε συγκεκριμένα κόμματα τους κυνηγούς ως εκλογική πελατεία.
-Είναι η διοίκηση της ΚΣΕ τα μέλη της οποίας εκλέγονται αδιαλείπτως επί 20 και 30 χρόνια από 20-30 άτομα σε σύνολο 170.000 κυνηγών εξ αιτίας της χουντικής διάρθρωσης των κυνηγετικών οργανώσεων.
-Κατά τα άλλα ενόχλησε την διοίκηση της ΚΣΕ η κριτική που της ασκείται από τις ανεξάρτητες απόψεις που εκφράζονται μέσω διαδικτύου και το αίτημα που εκφράζεται όλο και πιο έντονα για εκδημοκρατισμό των κυνηγετικών οργανώσεων…
-Περαστικά της…
Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2016
Τρίτη 5 Ιανουαρίου 2016
Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2015
Οι …. χούλιγκανς και οι επιδειξίες του κυνηγίου αυτοφωτογραφίζονται!
Όλα είναι θέμα παιδείας και πολιτισμού. Ο τρόπος που συμπεριφέρεσαι στον συμπολίτη σου, στην γυναίκα σου, στο παιδί σου στον γείτονα σου, στο σκύλο σου, στο θήραμα, στο περιβάλλον, παντού. Τα πάντα είναι θέμα παιδείας και μορφωτικού επιπέδου. Όχι με την έννοια των πτυχίων αλλά με την έννοια της κοινωνικής συμπεριφοράς. Και δυστυχώς ως λαός δεν διακρινόμαστε για την ευγένεια μας και τον σεβασμό μας προς αλλήλους όπως δεν διακρινόμαστε και για τον σεβασμό μας προς το περιβάλλον. Από αυτόν τον κανόνα δεν εξαιρούνται και οι κυνηγοί. Και στην κυνηγετική οικογένεια λοιπόν έχουν παρεισφρήσει και κάμποσοι άξεστοι, ΄΄αμόρφωτοι΄΄, επιδειξίες, λαθροθήρες, και κάθε λογής ….λουλούδια. Οι φωτογραφίες έχουν αντληθεί από το διαδίκτυο όπου οι ίδιοι οι φωτογραφιζόμενοι ανάρτησαν τις φάτσες τους για να δείξουν τα κατορθώματά τους και να τους δοξάσουμε. Δοξάστε τους λοιπόν και αναρωτηθείτε αν επιτρέπεται όλοι αυτοί να αυτοονομάζονται κυνηγοί. Όλοι αυτοί που δεν μπορούν να κατανοήσουν πόσο κακό κάνουν στην κυνηγετική οικογένεια όταν συμπεριφέρονται με αυτό τον τρόπο και μάλιστα όταν έχουν την ανάγκη να το προβάλουν τις ασχήμιες τους.
Αν λοιπόν ως κυνηγός θεωρείς ότι όλοι αυτοί σε προσβάλουν με αυτές τις συμπεριφορές δεν έχεις καθόλου άδικο. Με το δίκιο σου εξοργίζεσαι. Απομόνωσε τους λοιπόν….
Πηγή:kynoclub
Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2015
Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2015
Οι άγραφοι νόμοι του κυνηγού
Ο κυνηγός που σέβεται τον εαυτό του θα πρέπει να σέβεται ανάλογα τους συγκυνηγούς του, καθώς και τους ανθρώπους που εργάζονται ή απολαμβάνουν με όποιον τρόπο επιλέγουν, τη φύση.
Το κυνήγι διεξάγεται με νόμους και διατάγματα που έχει θεσπίσει η πολιτεία. Υπάρχουν όμως και κάποιοι κανόνες που σχετίζονται με το σεβασμό μεταξύ ανθρώπων, αλλά και την αθλητική δεοντολογία από την οποία οφείλει να διακατέχεται ο κυνηγός.
Ορισμένοι από τους κανόνες αυτούς που δεν συμπεριλαμβάνονται στη νομοθεσία μας είναι οι πιο κάτω και είναι γνωστοί ως «άγραφοι νόμοι του κυνηγίου».
– Η φύση ανήκει σε όλους και δεν είναι προσωπική μας ιδιοκτησία
– Στη φύση είμαστε φιλοξενούμενοι και πρέπει να της συμπεριφερόμαστε όπως αξίζει σε κάποιον που μας φιλοξενεί.
– Δεν καταστρέφουμε δέντρα, πηγές, διαβάσεις, φυτά, κλπ. χωρίς λόγο.
– Δεν ανάβουμε φωτιές από τις οποίες υπάρχει έστω και η παραμικρή πιθανότητα να επεκταθούν στην ύπαιθρο.
– Δεν κυνηγάμε μέσα σε καλλιέργειες στις οποίες ενδέχεται να κάνουμε ζημιά.
– Η φύση ανήκει σε όλους και δεν είναι προσωπική μας ιδιοκτησία
– Στη φύση είμαστε φιλοξενούμενοι και πρέπει να της συμπεριφερόμαστε όπως αξίζει σε κάποιον που μας φιλοξενεί.
– Δεν καταστρέφουμε δέντρα, πηγές, διαβάσεις, φυτά, κλπ. χωρίς λόγο.
– Δεν ανάβουμε φωτιές από τις οποίες υπάρχει έστω και η παραμικρή πιθανότητα να επεκταθούν στην ύπαιθρο.
– Δεν κυνηγάμε μέσα σε καλλιέργειες στις οποίες ενδέχεται να κάνουμε ζημιά.
– Δεν πλησιάζουμε ποτέ τα αιγοπρόβατα ιδιαίτερα αν έχουμε μαζί μας κυνηγόσκυλα.
– Δεν πυροβολούμε ποτέ κοντά στα κατοικίδια ή τους ανθρώπους που εργάζονται ή βρίσκονται στην ύπαιθρο.
– Δεν πυροβολούμε ποτέ προς τα καταλύματα των ζώων τα οποία ενδέχεται να τρομάξουν από τον πυροβολισμό ή από τα σκάγια που πέφτουν στις στέγες.
– Δεν πυροβολούμε ποτέ πινακίδες ή οποιαδήποτε επιφάνεια, έστω κι αν θεωρούμε ότι δεν χρησιμεύουν σε τίποτε.
– Δεν παίρνουμε ποτέ καρπούς από τις καλλιέργειες παρά μόνο αν μας τους προσφέρουν.
– Δεν πυροβολούμε ποτέ κοντά στα κατοικίδια ή τους ανθρώπους που εργάζονται ή βρίσκονται στην ύπαιθρο.
– Δεν πυροβολούμε ποτέ προς τα καταλύματα των ζώων τα οποία ενδέχεται να τρομάξουν από τον πυροβολισμό ή από τα σκάγια που πέφτουν στις στέγες.
– Δεν πυροβολούμε ποτέ πινακίδες ή οποιαδήποτε επιφάνεια, έστω κι αν θεωρούμε ότι δεν χρησιμεύουν σε τίποτε.
– Δεν παίρνουμε ποτέ καρπούς από τις καλλιέργειες παρά μόνο αν μας τους προσφέρουν.
– Δεν πυροβολούμε για κανένα λόγο είδη της άγριας πανίδας των οποίων απαγορεύεται το κυνήγι. Είναι υποτιμητικό για κυνηγό να προφασιστεί «λάθος» στην αναγνώριση θηράματος.
– Έχουμε πάντοτε μαζί μας την άδεια κυνηγιού και την άδεια κατοχής του όπλου μας και τα επιδεικνύουμε στα όργανα της πολιτείας, ή των κυνηγετικών οργανώσεων που τυχόν θα μας τα ζητήσουν.
– Δεν διστάζουμε ποτέ να καταγγείλουμε το λαθροθήρα.
– Συνεργαζόμαστε πρόθυμα με τους Θηροφύλακες και τους δίνουμε όποιες πληροφορίες μπορούμε.
– Δεν πυροβολούμε ποτέ θήραμα που θα πέσει σε μέρος που δεν μπορούμε να φθάσουμε για να το πάρουμε.
– Έχουμε πάντοτε μαζί μας την άδεια κυνηγιού και την άδεια κατοχής του όπλου μας και τα επιδεικνύουμε στα όργανα της πολιτείας, ή των κυνηγετικών οργανώσεων που τυχόν θα μας τα ζητήσουν.
– Δεν διστάζουμε ποτέ να καταγγείλουμε το λαθροθήρα.
– Συνεργαζόμαστε πρόθυμα με τους Θηροφύλακες και τους δίνουμε όποιες πληροφορίες μπορούμε.
– Δεν πυροβολούμε ποτέ θήραμα που θα πέσει σε μέρος που δεν μπορούμε να φθάσουμε για να το πάρουμε.
– Δεν πυροβολούμε ποτέ θήραμα που θα πέσει μέσα σε καλλιέργειες στις οποίες θα κάνουμε ζημιά για να το πάρουμε.
– Δεν πυροβολούμε ποτέ ακίνητο θήραμα. Πουλιά που κάθονται ή ζώα που τρέφονται ή πίνουν νερό, είναι χωρίς άμυνα και ο θάνατός τους δεν είναι αποτέλεσμα θήρας αλλά δολοφονίας.
– Δεν κυνηγάμε ποτέ όταν οι καιρικές συνθήκες στερούν από το θήραμα τη δυνατότητα να αμυνθεί. Αντίθετα πρέπει σε αυτή την περίπτωση να βοηθήσουμε τα θηράματα να ξεπεράσουν αυτή τη δυσκολία.
– Αναζητούμε συστηματικά το πληγωμένο ή νεκρό θήραμα εξαντλώντας κάθε δυνατότητα εξεύρεσής του.
– Δεν συγχέουμε ποτέ την ποσότητα με την ποιότητα του θηράματος. Καλός κυνηγός δεν είναι όποιος παίρνει πολλά θηράματα, αλλά εκείνος που δίνει στο θήραμα δυνατότητα άμυνας.
– Δεν πυροβολούμε ποτέ ακίνητο θήραμα. Πουλιά που κάθονται ή ζώα που τρέφονται ή πίνουν νερό, είναι χωρίς άμυνα και ο θάνατός τους δεν είναι αποτέλεσμα θήρας αλλά δολοφονίας.
– Δεν κυνηγάμε ποτέ όταν οι καιρικές συνθήκες στερούν από το θήραμα τη δυνατότητα να αμυνθεί. Αντίθετα πρέπει σε αυτή την περίπτωση να βοηθήσουμε τα θηράματα να ξεπεράσουν αυτή τη δυσκολία.
– Αναζητούμε συστηματικά το πληγωμένο ή νεκρό θήραμα εξαντλώντας κάθε δυνατότητα εξεύρεσής του.
– Δεν συγχέουμε ποτέ την ποσότητα με την ποιότητα του θηράματος. Καλός κυνηγός δεν είναι όποιος παίρνει πολλά θηράματα, αλλά εκείνος που δίνει στο θήραμα δυνατότητα άμυνας.
– Το θήραμα δεν είναι εμπόρευμα και το κυνήγι δεν είναι επάγγελμα. Καταγγέλλουμε πάντοτε όποιον εμπορεύεται θηράματα.
– Δεν διατηρούμε ποτέ στη ζωή τραυματισμένα θηράματα.
– Δεν κακομεταχειριζόμαστε ποτέ το άψυχο σώμα του θηράματος. Αντίθετα, το διατηρούμε στην καλύτερη δυνατή κατάσταση.
– Δεν επιτρέπουμε ποτέ στα παιδιά και τα σκυλιά να παίζουν με το άψυχο θήραμα. Η συμπεριφορά μας απέναντί του θα πρέπει να είναι τιμητική, όπως αξίζει σε έναν άξιο αντίπαλο.
– Ειδικευόμαστε στο είδος κυνηγιού που μας αρέσει περισσότερο και προσπαθούμε να βελτιωνόμαστε συνεχώς ως ειδικοί σε συγκεκριμένο είδος.
– Δεν διατηρούμε ποτέ στη ζωή τραυματισμένα θηράματα.
– Δεν κακομεταχειριζόμαστε ποτέ το άψυχο σώμα του θηράματος. Αντίθετα, το διατηρούμε στην καλύτερη δυνατή κατάσταση.
– Δεν επιτρέπουμε ποτέ στα παιδιά και τα σκυλιά να παίζουν με το άψυχο θήραμα. Η συμπεριφορά μας απέναντί του θα πρέπει να είναι τιμητική, όπως αξίζει σε έναν άξιο αντίπαλο.
– Ειδικευόμαστε στο είδος κυνηγιού που μας αρέσει περισσότερο και προσπαθούμε να βελτιωνόμαστε συνεχώς ως ειδικοί σε συγκεκριμένο είδος.
– Τρώμε πάντοτε το κρέας των θηραμάτων. Είναι ντροπή για τον κυνηγό να φονεύει ένα ζώο, αν δεν έχει τη διάθεση να γευτεί το κρέας του.
– Δεν πυροβολούμε ποτέ σε απόσταση μεγαλύτερη από το βεληνεκές του όπλου μας.
– Το θήραμα ανήκει σ’ αυτόν που πρώτος θα το θηρεύσει.
– Το τραυματισμένο θήραμα ανήκει σ’ αυτόν που το τραυμάτισε πρώτος.
– Αν φονεύσουμε τραυματισμένο θήραμα, θα πρέπει να το παραδώσουμε σ’ αυτόν που το τραυμάτισε.
– Δεν πυροβολούμε ποτέ σε απόσταση μεγαλύτερη από το βεληνεκές του όπλου μας.
– Το θήραμα ανήκει σ’ αυτόν που πρώτος θα το θηρεύσει.
– Το τραυματισμένο θήραμα ανήκει σ’ αυτόν που το τραυμάτισε πρώτος.
– Αν φονεύσουμε τραυματισμένο θήραμα, θα πρέπει να το παραδώσουμε σ’ αυτόν που το τραυμάτισε.
– Τα ανιχνευόμενα θηράματα βρίσκονται πάντοτε στη διάθεση του ιδιοκτήτη του σκύλου.
– Δεν πυροβολούμε ποτέ τον αγριόχοιρο, τον λαγό, την πέρδικα, την μπεκάτσα ή το ορτύκι που «ξεφώλιασαν» τα σκυλιά κάποιου άλλου.
– Ο τόπος κυνηγιού ανήκει σ’ αυτόν που τον οριοθέτησε πρώτος.
– Το καρτέρι ή η περιοχή κυνηγιού του λαγού ή του αγριόχοιρου ανήκουν σ’ αυτούς που βρέθηκαν πρώτοι εκεί και δεν επιτρέπεται να παρεμβληθούμε.
– Δεν επιτρέπεται να εισερχόμαστε σε περιοχές που έχουν «κλείσει» παρέες που κυνηγούν λαγό ή αγριόχοιρο αν κυνηγάμε πουλιά. Η παρουσία μας, τα σκυλιά μας και οι πυροβολισμοί θα χαλάσουν το κυνήγι μας ολόκληρης παρέας.
– Δεν πυροβολούμε ποτέ τον αγριόχοιρο, τον λαγό, την πέρδικα, την μπεκάτσα ή το ορτύκι που «ξεφώλιασαν» τα σκυλιά κάποιου άλλου.
– Ο τόπος κυνηγιού ανήκει σ’ αυτόν που τον οριοθέτησε πρώτος.
– Το καρτέρι ή η περιοχή κυνηγιού του λαγού ή του αγριόχοιρου ανήκουν σ’ αυτούς που βρέθηκαν πρώτοι εκεί και δεν επιτρέπεται να παρεμβληθούμε.
– Δεν επιτρέπεται να εισερχόμαστε σε περιοχές που έχουν «κλείσει» παρέες που κυνηγούν λαγό ή αγριόχοιρο αν κυνηγάμε πουλιά. Η παρουσία μας, τα σκυλιά μας και οι πυροβολισμοί θα χαλάσουν το κυνήγι μας ολόκληρης παρέας.
– Δεν κινούμαστε ποτέ κοντά σε κυνηγό που κυνηγά με σκυλιά φέρμας.
– Αν βρεθούμε σε καρτέρι που βρίσκεται άλλος κυνηγός αδειάζουμε το όπλο μας σε ένδειξη σεβασμού.
– Δεν ρυπαίνουμε τη φύση με πλαστικά, κάλυκες, μπουκάλια, κλπ, και δεν αφήνουμε στο πέρασμά μας οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία του σύγχρονου καταναλωτισμού.
– Η σιωπηρή περισυλλογή «αδέσποτων» κυνηγόσκυλων ισοδυναμεί με κλοπή. Αν δούμε κάποιο κυνηγόσκυλο πρέπει αμέσως να το γνωστοποιήσουμε στο αστυνομικό τμήμα και τον κυνηγετικό σύλλογο της περιοχής που το βρήκαμε.
– Σεβόμαστε πάντοτε τους υπερήλικες κυνηγούς και τους παραχωρούμε προτεραιότητα σε τόπο και θήραμα.
– Η ευγένεια και η συγκατάβαση πρέπει να είναι αρχή μας, διότι αυτές χαρακτηρίζουν τον πολιτισμένο άνθρωπο – κυνηγό.
– Αν βρεθούμε σε καρτέρι που βρίσκεται άλλος κυνηγός αδειάζουμε το όπλο μας σε ένδειξη σεβασμού.
– Δεν ρυπαίνουμε τη φύση με πλαστικά, κάλυκες, μπουκάλια, κλπ, και δεν αφήνουμε στο πέρασμά μας οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία του σύγχρονου καταναλωτισμού.
– Η σιωπηρή περισυλλογή «αδέσποτων» κυνηγόσκυλων ισοδυναμεί με κλοπή. Αν δούμε κάποιο κυνηγόσκυλο πρέπει αμέσως να το γνωστοποιήσουμε στο αστυνομικό τμήμα και τον κυνηγετικό σύλλογο της περιοχής που το βρήκαμε.
– Σεβόμαστε πάντοτε τους υπερήλικες κυνηγούς και τους παραχωρούμε προτεραιότητα σε τόπο και θήραμα.
– Η ευγένεια και η συγκατάβαση πρέπει να είναι αρχή μας, διότι αυτές χαρακτηρίζουν τον πολιτισμένο άνθρωπο – κυνηγό.
Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος
Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2015
Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2015
Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2015
Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2015
Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2015
Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2015
Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2015
ΟΙ ΚΥΝΗΓΟΙ ΤΟΥ FACEBOOK
ΟΙ ΚΥΝΗΓΟΙ ΤΟΥ ΦΕΪΣΠΠΠΟΥΚ
ΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΟΠΛΟ ΚΑΙ ΚΥΝΗΓΙ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2015
ΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΟΠΛΟ ΚΑΙ ΚΥΝΗΓΙ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2015
Αγία Τριάδα, 1961 σε ηλικία 10 χρόνων, πρώτη φορά στο κυνήγι με τον γαμπρό μου. Πάντοτε έβλεπα με δέος αυτούς με τα πράσινα και τα όπλα, μέχρι που μπορούσα να περπατώ σαν βουρκάτορας και να συμμετέχω σ’ αυτήν τη τελετουργία. Περιττό να σας πω ότι ακόμα και δύο νύχτες πριν δεν έκλεινα μάτι ενώ την παραμονή ξάπλωνα με τα πράσινα απλώς χωρίς παπούτσια........
Κατεχόμενες σήμερα, Καρπασία και Αγία Τριάδα ήταν οι τόποι που κυνηγούσαμε, Φραγκολίνες , λαγοί και περδίκια τα θηράματα μας.
Οι κυνηγοί σίγουρα πιο λίγοι , το θήραμα σίγουρα πιο αύθονο και ο τόπος παρθένος από τις επεμβάσεις που έφερε η κατοπινή ισοπέδωση...
Παρ’ όλα αυτά κομμάτι της τελετουργίας ήταν και η συνάντηση στον καφενέ μια μέρα πριν όλων ταν παρέων – παγανιών που θα εξορμούσαν την επόμενη μέρα. Εκεί η κάθε παρέα ανέφερε που θα πήγαινε το πρωί και συνεννοούνταν για να μην σταυρώσει ο ένας την παγανιά του άλλου. Σεβασμός – αυτό ήταν. Και τα θηράματα περιττόν να σας πω ότι μια βούρκα για την παρέα αλλά και το λαγό στο καφενέ με τις άλλες παρέες θα τρώγαμε.
Ναι θα μπορούσε να συναντούσαμε άλλη παρέα ακόμα και ξένους, διεκδίκηση σε ξένο θήραμα ήταν απλώς προσβολή πρώτα για τον ευαυτό μας.
Την Δευτέρα την επομένη της πρώτης εξόρμησης ξανά στον καφενέ για την ανταλλαγή των εμπειριών της κάθε παρέας. Ναι τα πειράγματα για τις καλλιτζιές ήταν έντονα και το γέλιο πολύ και ανταγωνισμός υπήρχε αλλά όλα καλοπροαίρετα και στα πλαίσια της αντίληψης μας ότι απλώς κυνηγούσαμε και καρπονώμασταν αυτά που απλόχαιρα μας πρόσφερε η φύση στην οποία και εμείς ήμασταν αναπόσπαστο μέρος . Απλώς κυνηγούσαμε δεν διεξάγαμε κανένα πόλεμο αυταπόδειξης ούτε είχαμε και τίποτε άλλο να αποδείξουμε γιατί ξέραμε ότι ‘άδρωπος’ δεν εν τζείνος που σκοτώνει αλλά τζείνος που σέβεται....
Η αποστροφή μου στην υπερθήρευση ξεκίνησε πολύ νωρίς και με κωμικό τρόπο. Βουρκάτορας 10 χρονών σε παρέα 5 ατόμων δεκαετία του 60, φανταστείτε : Οι πέρτιτζιοι 1 κιλό ο ένας και γω να κουβαλώ τουλάχιστον 15 ως τις 8 το πρωί!
14 χρονών στο Καρπάσι, η ξένη παρέα με πλήρωσε 3 λίρες. Βουρκάτορας επαγγελματίας και καλοπληρωμένος με ποσό υπέρογκο για την εποχή! Μέχρι τις 10 η παρέα των 5 ατόμων είχε κάμει εκατόμβες, κοφίνια...
- Βούρα τσαι ποδά ρε μιτσή, εσhei άλλην ποτζεί....
Στις 9 γονάτισα, δεν άντεχα άλλο να τρέχω, να κουβαλώ. Έκατσα κάτω και είπα
- Ούτε τα λεφτά σας θέλω ούτε τίποτε αφήστε με ήσυχο....
Κατεχόμενες σήμερα, Καρπασία και Αγία Τριάδα ήταν οι τόποι που κυνηγούσαμε, Φραγκολίνες , λαγοί και περδίκια τα θηράματα μας.
Οι κυνηγοί σίγουρα πιο λίγοι , το θήραμα σίγουρα πιο αύθονο και ο τόπος παρθένος από τις επεμβάσεις που έφερε η κατοπινή ισοπέδωση...
Παρ’ όλα αυτά κομμάτι της τελετουργίας ήταν και η συνάντηση στον καφενέ μια μέρα πριν όλων ταν παρέων – παγανιών που θα εξορμούσαν την επόμενη μέρα. Εκεί η κάθε παρέα ανέφερε που θα πήγαινε το πρωί και συνεννοούνταν για να μην σταυρώσει ο ένας την παγανιά του άλλου. Σεβασμός – αυτό ήταν. Και τα θηράματα περιττόν να σας πω ότι μια βούρκα για την παρέα αλλά και το λαγό στο καφενέ με τις άλλες παρέες θα τρώγαμε.
Ναι θα μπορούσε να συναντούσαμε άλλη παρέα ακόμα και ξένους, διεκδίκηση σε ξένο θήραμα ήταν απλώς προσβολή πρώτα για τον ευαυτό μας.
Την Δευτέρα την επομένη της πρώτης εξόρμησης ξανά στον καφενέ για την ανταλλαγή των εμπειριών της κάθε παρέας. Ναι τα πειράγματα για τις καλλιτζιές ήταν έντονα και το γέλιο πολύ και ανταγωνισμός υπήρχε αλλά όλα καλοπροαίρετα και στα πλαίσια της αντίληψης μας ότι απλώς κυνηγούσαμε και καρπονώμασταν αυτά που απλόχαιρα μας πρόσφερε η φύση στην οποία και εμείς ήμασταν αναπόσπαστο μέρος . Απλώς κυνηγούσαμε δεν διεξάγαμε κανένα πόλεμο αυταπόδειξης ούτε είχαμε και τίποτε άλλο να αποδείξουμε γιατί ξέραμε ότι ‘άδρωπος’ δεν εν τζείνος που σκοτώνει αλλά τζείνος που σέβεται....
Η αποστροφή μου στην υπερθήρευση ξεκίνησε πολύ νωρίς και με κωμικό τρόπο. Βουρκάτορας 10 χρονών σε παρέα 5 ατόμων δεκαετία του 60, φανταστείτε : Οι πέρτιτζιοι 1 κιλό ο ένας και γω να κουβαλώ τουλάχιστον 15 ως τις 8 το πρωί!
14 χρονών στο Καρπάσι, η ξένη παρέα με πλήρωσε 3 λίρες. Βουρκάτορας επαγγελματίας και καλοπληρωμένος με ποσό υπέρογκο για την εποχή! Μέχρι τις 10 η παρέα των 5 ατόμων είχε κάμει εκατόμβες, κοφίνια...
- Βούρα τσαι ποδά ρε μιτσή, εσhei άλλην ποτζεί....
Στις 9 γονάτισα, δεν άντεχα άλλο να τρέχω, να κουβαλώ. Έκατσα κάτω και είπα
- Ούτε τα λεφτά σας θέλω ούτε τίποτε αφήστε με ήσυχο....
Θα χώριζα το κίνητρο για το κυνήγι στην Κύπρο σε τρεις περιόδους :
- Στην περίοδο της ανάγκης, πολλοί δεν ήταν κυνηγοί από χόμπι αλλά από ανάγκη, είχαμε ανάγκη από κρέας αφού δεν μπορούσαμε να σφάξουμε τα δικά μας ζώα. Κυνηγούσαμε για να φάμε και σεβόμασταν το κυνήγι και το θήραμα γιατί με αυτό ζούσαμε. Αυτή η περίοδος ξεκίνησε παλία πρίν και επεκτάθηκε μέχρι και το τέλος της δεακαετίας του 60 στην αγροτική Κύπρο
- Μετά, στην περίοδο της Κυνηγετικής εξάσκησης, μετά το 70 εώς και τη δεκαετία του 90, : Ο αριθμός των κυνηγών αυξάνεται, ο κόσμος πλέον κυνηγά για χόμπι όχι από ανάγκη, κυνηγά επίσης για μια χαμένη επαφή με τη φύση. Φεύγει από την πόλη και επιστρέφει στο χωριό του για να θυμηθεί....
Σήμερα στα 64 μου, με 5 όπλα, αυτοκίνητο για το κυνήγι, σκυλιά για κάθε είδος θηράματος που κυνηγώ και με αμέτρητες εμπειρίες τόσο από την Κύπρο όσο και από το εξωτερικό, όταν εξορμώ στον τόπο μου διερωτόμαι γιατί ; Γιατί να περπατώ πολλές φορές στην νεκρή φύση. Διερωτούμε τι πήγε λάθος και πως φτάσαμε σε αυτό το κατάντημα ..... Την μοιραία περίοδο της νεκρής φύσης, την περίοδο του FACEBOOK !!!
Άνοιξα προχτές στο facebook τις κυνηγετικές σελίδες με πολλές φωτογραφίες των μοντέρνων κυνηγών του τόπου μας. Ναι υπάρχουν και οι συνειδητοποιημένοι , η τραγική απόλυτη μειοψηφία...
‘επεράσαμεν τσαι σήμερα κομπάζει ο ένας...’
‘έλα κουμπάρε να σου ώκω καμιάν μάτσαν, κομπάζει ο άλλος...’
Κυνηγούμε πλέον όχι για την ανάγκη σίγουρα. Δεν κυνηγούμε όμως πλέον ούτε για την εμπειρία . Δυστυχώς όμως πολλοί από εμάς δεν κυνηγούν για τίποτε άλλο παρά μόνο για το ανόητο show στην άθλια συνέλευση του καφενέ όπου εκεί θα παρουσιάσουμε το απόλυτο εγώ μας σε απίστευτες κλίμακες ανοησίας και θα κριθούμε με τα απαράδεκτα κριτήρια των αριθμών. Θα αναζητήσουμε την αναγνώριση μέσα από το χαμένο μας ήθος και θα αναδείξουμε το εγώ μας μέσα από την καταστροφή αυτού που δήθεν αγαπούμε, γιατί βασικά καταστρέφουμε το θήραμα στην αναζήτηση της αναγνώρισης από την ηλίθια μάζα που αντί να παραδέχεται και να αναγνωρίζει άτομα που έχουν αρχές και ικανότητες και προσφέρουν στην κοινωνία, έρχεται και αναγνωρίζει τους σταρ της ανοησίας να ποζάρουν αυτάρεσκα μπροστά από δεκάδες ή και εκατοντάδες νεκρά θηράματα - πολλές φορές θηρευμένα με παράνομο τρόπο σε απαγορευμένες περιοχές - και καμαρώνουν σαν να μόλις ολοκλήρωσαν μια νικηφόρα εκστρατεία, στρατηλάτες της βλακείας.....
Φίλοι μου δυστυχώς όλοι μας σε κάποια φάση υπερβήκαμε τα όρια, ίσως όχι του επιτρεπτού αλλά σίγουρα του ηθικού και του λογικού. Ο νόμος σου επιτρέπει να κτυπήσεις 100 ορτύκια ή φάσσες μια μέρα αλλά όχι η ηθική και η λογική, αν θέλεις να κτυπήσεις κάτι και την επόμενη εξόρμηση, αν θέλεις να κτυπήσεις κάτι και του χρόνου, αν θέλεις να κτυπάς κάτι και στο μέλλον και τέλος αν δέχεσαι ότι και ο γιός σου έχει δικαίωμα να κτυπά κάτι και να απολαμβάνει αυτό που εσύ αγαπάς όταν εσύ θα έχεις φύγει.....
Και αν οι απαράδεκτοι και κατάπτιστοι εμπόροι αυτοί που θηρεύουν για να πουλούν, έχουν έστω να σκεφτώ κάποιο απαράδεκτο κίνητρο, οι κυνηγοί του facebook σίγουρα τι έχουν ;
Ας αναλογιστούμε φίλοι μου όταν κάποτε κάναμε εκατόμβες και σφαγιάζαμε αριθμούς, ας σκεφτούμε ποιές βολές και εμπειρίες πάντα θυμόμαστε;;;; Σίγουρα το μόνο που θυμόμαστε για πάντα είναι τις δύσκολες, τις σχεδόν αδύνατες οριακές, τις απίθανες αυτές βολές με το όπλο μας όταν το θήραμα είχε τις πιθανότητες με το μέρος του, όταν το σκυλί μας εξάντλησε τις δυνατότητες του και εμείς και τα σκυλιά μας υπερβήκαμε εαυτόν. Αυτές τις βολές πρέπει να κάνουμε μόνο και αυτές πάντα ανεξίτηλα θα κουβαλούμε στη μνήμη μας. Ποιός ο λόγος να κάνω εκατόμβες αφού μόνο τις οριακές βολές θα θυμάμαι ; Γιατί τι είναι το κυνήγι ;;; Μόνο μια ωραία ανάμνηση, μόνο μια εμπειρία. Και οι φωτογραφίες που θα κρατήσουμε τότε θα είναι για μας, να μας θυμίζουν την μέρα που συλλέξαμε αυτές τις αξέχαστες εμπειρίες...
- Στην περίοδο της ανάγκης, πολλοί δεν ήταν κυνηγοί από χόμπι αλλά από ανάγκη, είχαμε ανάγκη από κρέας αφού δεν μπορούσαμε να σφάξουμε τα δικά μας ζώα. Κυνηγούσαμε για να φάμε και σεβόμασταν το κυνήγι και το θήραμα γιατί με αυτό ζούσαμε. Αυτή η περίοδος ξεκίνησε παλία πρίν και επεκτάθηκε μέχρι και το τέλος της δεακαετίας του 60 στην αγροτική Κύπρο
- Μετά, στην περίοδο της Κυνηγετικής εξάσκησης, μετά το 70 εώς και τη δεκαετία του 90, : Ο αριθμός των κυνηγών αυξάνεται, ο κόσμος πλέον κυνηγά για χόμπι όχι από ανάγκη, κυνηγά επίσης για μια χαμένη επαφή με τη φύση. Φεύγει από την πόλη και επιστρέφει στο χωριό του για να θυμηθεί....
Σήμερα στα 64 μου, με 5 όπλα, αυτοκίνητο για το κυνήγι, σκυλιά για κάθε είδος θηράματος που κυνηγώ και με αμέτρητες εμπειρίες τόσο από την Κύπρο όσο και από το εξωτερικό, όταν εξορμώ στον τόπο μου διερωτόμαι γιατί ; Γιατί να περπατώ πολλές φορές στην νεκρή φύση. Διερωτούμε τι πήγε λάθος και πως φτάσαμε σε αυτό το κατάντημα ..... Την μοιραία περίοδο της νεκρής φύσης, την περίοδο του FACEBOOK !!!
Άνοιξα προχτές στο facebook τις κυνηγετικές σελίδες με πολλές φωτογραφίες των μοντέρνων κυνηγών του τόπου μας. Ναι υπάρχουν και οι συνειδητοποιημένοι , η τραγική απόλυτη μειοψηφία...
‘επεράσαμεν τσαι σήμερα κομπάζει ο ένας...’
‘έλα κουμπάρε να σου ώκω καμιάν μάτσαν, κομπάζει ο άλλος...’
Κυνηγούμε πλέον όχι για την ανάγκη σίγουρα. Δεν κυνηγούμε όμως πλέον ούτε για την εμπειρία . Δυστυχώς όμως πολλοί από εμάς δεν κυνηγούν για τίποτε άλλο παρά μόνο για το ανόητο show στην άθλια συνέλευση του καφενέ όπου εκεί θα παρουσιάσουμε το απόλυτο εγώ μας σε απίστευτες κλίμακες ανοησίας και θα κριθούμε με τα απαράδεκτα κριτήρια των αριθμών. Θα αναζητήσουμε την αναγνώριση μέσα από το χαμένο μας ήθος και θα αναδείξουμε το εγώ μας μέσα από την καταστροφή αυτού που δήθεν αγαπούμε, γιατί βασικά καταστρέφουμε το θήραμα στην αναζήτηση της αναγνώρισης από την ηλίθια μάζα που αντί να παραδέχεται και να αναγνωρίζει άτομα που έχουν αρχές και ικανότητες και προσφέρουν στην κοινωνία, έρχεται και αναγνωρίζει τους σταρ της ανοησίας να ποζάρουν αυτάρεσκα μπροστά από δεκάδες ή και εκατοντάδες νεκρά θηράματα - πολλές φορές θηρευμένα με παράνομο τρόπο σε απαγορευμένες περιοχές - και καμαρώνουν σαν να μόλις ολοκλήρωσαν μια νικηφόρα εκστρατεία, στρατηλάτες της βλακείας.....
Φίλοι μου δυστυχώς όλοι μας σε κάποια φάση υπερβήκαμε τα όρια, ίσως όχι του επιτρεπτού αλλά σίγουρα του ηθικού και του λογικού. Ο νόμος σου επιτρέπει να κτυπήσεις 100 ορτύκια ή φάσσες μια μέρα αλλά όχι η ηθική και η λογική, αν θέλεις να κτυπήσεις κάτι και την επόμενη εξόρμηση, αν θέλεις να κτυπήσεις κάτι και του χρόνου, αν θέλεις να κτυπάς κάτι και στο μέλλον και τέλος αν δέχεσαι ότι και ο γιός σου έχει δικαίωμα να κτυπά κάτι και να απολαμβάνει αυτό που εσύ αγαπάς όταν εσύ θα έχεις φύγει.....
Και αν οι απαράδεκτοι και κατάπτιστοι εμπόροι αυτοί που θηρεύουν για να πουλούν, έχουν έστω να σκεφτώ κάποιο απαράδεκτο κίνητρο, οι κυνηγοί του facebook σίγουρα τι έχουν ;
Ας αναλογιστούμε φίλοι μου όταν κάποτε κάναμε εκατόμβες και σφαγιάζαμε αριθμούς, ας σκεφτούμε ποιές βολές και εμπειρίες πάντα θυμόμαστε;;;; Σίγουρα το μόνο που θυμόμαστε για πάντα είναι τις δύσκολες, τις σχεδόν αδύνατες οριακές, τις απίθανες αυτές βολές με το όπλο μας όταν το θήραμα είχε τις πιθανότητες με το μέρος του, όταν το σκυλί μας εξάντλησε τις δυνατότητες του και εμείς και τα σκυλιά μας υπερβήκαμε εαυτόν. Αυτές τις βολές πρέπει να κάνουμε μόνο και αυτές πάντα ανεξίτηλα θα κουβαλούμε στη μνήμη μας. Ποιός ο λόγος να κάνω εκατόμβες αφού μόνο τις οριακές βολές θα θυμάμαι ; Γιατί τι είναι το κυνήγι ;;; Μόνο μια ωραία ανάμνηση, μόνο μια εμπειρία. Και οι φωτογραφίες που θα κρατήσουμε τότε θα είναι για μας, να μας θυμίζουν την μέρα που συλλέξαμε αυτές τις αξέχαστες εμπειρίες...
Σας εκλιπαρώ φίλοι μου, ας σταματήσουμε να είμαστε κρεατοσυλλέκτες κυνηγοί της ανόητης αναγνώρισης και ας γίνουμε κυνηγοί και συλλέκτες εμπειριών αξιομνημόνευτων. Ας ξεπεράσουμε την καταστροφική περίοδο του facebook και ας ζήσουμε το κυνήγι όπως του αρμόζει με σεβασμό όπως αρμόζει σε μια ωραία εμπειρία, μόνο έτσι θα υπάρξει αύριο.....
Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2015
Δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου 2015
Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου 2015
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)