Μην κάθεστε:Μπροστά απο ταύρο,πίσω απο μουλάρι δίπλα σε βλάκες....Είναι επικίνδυνο.!!!

Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2014

To "πρόβλημα" αγριοκούνελα της Λήμνου !

Το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι αγρότες της Λήμνου, από τα αγριοκούνελα ήρθε για άλλη μια φορά στο προσκήνιο, μετά την κινητοποίηση τους από το πρωί της Παρασκευής.
Το πρόβλημα συζητήθηκε κατά την πρώτη συνάντηση των αγροτών με τον Δήμαρχο Λήμνου, Αντώνη Χατζηδιαμαντή, ενώ το ίδιο θέμα επανήλθε και σήμερα κατά την δεύτερη συνάντηση που ζήτησε να έχει ίδιος ο Δήμαρχος με την εκτελεστική επιτροπή των αγροτών.
Ο κ. Χατζηδιαμαντής ενημέρωσε σήμερα τους αγρότες για τις κινήσεις του Δήμου τα τελευταία εικοσιτετράωρα, ενώ τους ανέφερε και την επιστολή που απέστειλε στον Υπουργό Αγροτική Ανάπτυξης, ζητώντας να ασχοληθεί επιτέλους το υπουργείο σοβαρά με το πρόβλημα.
Την ίδια στιγμή, έξαρση εμφανίζει το πρόβλημα της αποκομιδής των σκουπιδιών. Σε πολλά σημεία της Λήμνου, τα σκουπίδια στους κάδους έχουν σχηματίσει ήδη βουνά.
Ο κ. Χατζηδιαμαντής, αναφέρθηκε στο θέμα αυτό, ζητώντας τους να αφήσουν εν λειτουργία κάποιους νευραλγικούς τομείς του Δήμου.

Ο κ. Χαλκότσικας, επικεφαλής της εκτελεστικής επιτροπής των αγροτών, μιλώντας στον Fm 100, ανέφερε πως η κατάληψη στις δημόσιες υπηρεσίες θα διαρκέσει επ’ αόριστο, πως αύριο θα υπάρξει επαφή με εκπρόσωπο του ΕΛΓΑ στη Λήμνο, ενώ πρόσθεσε πως η επίσκεψη τους στο τοπικό γραφείο του Δασαρχείου, απέβη άκαρπη, καθώς το γραφείο ήταν κλειστό και τα τηλέφωνα στη Μυτιλήνη δεν απαντήθηκαν ποτέ.
Εντωμεταξύ, στο τραπέζι έπεσε και η πρόταση να μεταβεί η εκτελεστική επιτροπή στην Αθήνα, προκειμένου να συζητήσει το πρόβλημα με αρμόδιους φορείς, αλλά η απάντηση των αγροτών της Λήμνου ήταν αρνητική, διότι όπως ανέφεραν, η όποια συζήτηση θα πρέπει να γίνει στον τόπο που αντιμετωπίζει το πρόβλημα.
Τέλος, η λύση στο πρόβλημα, όπως ανέφερε ο αντιδήμαρχος Λήμνου, Δημήτρης Μπουλώτης, μιλώντας αμέσως μετά την συνάντηση του κ. Χατζηδιαμαντή με τους αγρότες, στον Fm 100, θα πρέπει να αιτηθεί από την Διεύθυνση Δασών και Θήρας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, αφού είναι θέμα που άπτεται της αρμοδιότητας της.
Όπως ανέφερε ο κ. Μπουλώτης, Ο Δήμος Λήμνου έχει καταθέσει στο παρελθόν ολοκληρωμένη πρόταση, για την επίλυση του προβλήματος, η οποία αγνοήθηκε προκλητικά από τις αρμόδιες αρχές και τον ΕΛΓΑ.

ΠΗΓΗ: gpeppas.



Πέμπτη, 27 Μαρτίου 2014

Η μεγάλη μπίζνα στην Κύπρο με τα αμπελοπούλια

Στοιχίζουν, στη μαύρη αγορά, περί τα 90 ευρώ η δωδεκάδα. Είναι μικρά πουλιά αποδημητικά (πιο μικρά από τους σπουργίτες), ονομάζονται αμπελοπούλια και το κυνήγι τους είναι απαγορευμένο.

Οταν όμως επισκέπτεται κανείς μια παραδοσιακή κυπριακή ταβέρνα, μη νομίσετε ότι το πιο εκλεκτό έδεσμα είναι οι σεφταλιές ή το κρασάτο χοιρινό (η λούντζα) ή το μπόσικο χωριάτικο λουκάνικο από τα χωριά της οροσειράς του Τροόδους. Για τους γνωρίζοντες είναι τα αμπελοπούλια, που τα τρώνε, κρατώντας τα από το ράμφος τους, με μεγάλη ευχαρίστηση. Εάν πάτε σε μια τέτοια ταβέρνα, δεν θα βρείτε ποτέ στο μενού τη λέξη αμπελοπούλια. Σερβίρονται μυστικά, με χίλιες δυο προφυλάξεις από την αστυνομία, αφού το κυνήγι τους είναι απαγορευμένο όχι μόνο από την κυπριακή κυβέρνηση αλλά και από την Ευρωπαϊκή Eνωση.

Μόλις προχθές ο πρίγκιπας Κάρολος αναφέρθηκε στο θέμα αυτό και σε μια ασυνήθιστη για το βρετανικό βασιλικό πρωτόκολλο κίνηση απέστειλε επιστολή στον πρόεδρο της Κύπρου κ. Ν. Αναστασιάδη, ζητώντας του να σταματήσει η παράνομη παγίδευση των πτηνών αυτών εντός των βρετανικών βάσεων Δεκελείας στην Κύπρο. Με την επιστολή του καταδικάζει το φαινόμενο και αναφερόμενος στους παράνομους λαθροθήρες κάνει λόγο για σοβαρούς οργανωμένους εγκληματίες. Αναφέρει μάλιστα ότι ο αριθμός των δικτύων στα οποία πιάνονται τα πουλιά έχει αυξηθεί κατά 180% από το 2012 στο έδαφος των βρετανικών βάσεων.

O,τι είναι απαγορευμένο ελκύει και στην Κύπρο, και έτσι τα τελευταία χρόνια στήθηκε μια παράνομη βιομηχανία εξόντωσης αυτών των πουλιών επιφέροντας τεράστια κέρδη στους επιτηδείους. Οχι μόνο σφαγιάζουν εκατοντάδες χιλιάδες πουλιά τον χρόνο, αλλά τα πουλάνε σε εξωφρενικές τιμές προσκομίζοντας αφορολόγητα κέρδη.

Υπάρχουν ταβέρνες στην Κύπρο που πουλάνε αμπελοπούλια και θυμίζουν την εικόνα της... ποτοαπαγόρευσης στις ΗΠΑ. Ολα γίνονται με μυστικότητα και αν ο ταβερνιάρης δεν σε γνωρίζει δεν υπάρχει περίπτωση να σου σερβίρει.
Φοβάται τον νόμο, τη σύλληψη, το πρόστιμο. Συνήθως σερβίρονται ως ξιδάτα σε βαζάκια και όσοι τα επιθυμούν είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν αρκετά χρήματα, χωρίς τύψεις για τη σφαγή τους, προκειμένου να απολαύσουν αυτόν τον απαγορευμένο μεζέ. Τα αμπελοπούλια είναι τόσο μικρά, που όσα κι αν φας δεν χορταίνεις. Τα συνοδεύουν κυρίως με την κυπριακή ζιβανία (το κυπριακό φημισμένο ρακί).

Κάθε χρόνο εκατομμύρια πουλιά κατά την αποδημία τους προς την Αφρική έχουν ως ενδιάμεσο σταθμό την Κύπρο. Για τα περισσότερα απ' αυτά η Κύπρος είναι ο τελευταίος τους σταθμός. Θα αντιμετωπίσουν τις ξυλόβεργες (ή ξόβεργες) των επιτηδείων και θα καταλήξουν στα πιάτα διαφόρων μερακλήδων του είδους.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η πρακτική της παγίδευσης των πουλιών αυτών ήταν ευρέως διαδεδομένη εδώ και δεκαετίες στο νησί. Οικολογικές οργανώσεις όμως ξεσηκώθηκαν και  πέτυχαν την απαγόρευση του κυνηγιού του.
Ωστόσο παρά την απαγόρευση η σφαγή συνεχίζεται γιατί η τιμή του αμπελοπουλιού εκτινάχθηκε στα ύψη.

Το κόλπο είναι παλιό και επιτυχημένο. Σε ιδιόκτητες εκτάσεις, σε κήπους ακόμη και μέσα σε χωριά (όπου κυριαρχεί ο νόμος της σιωπής), στήνονται οι ξυλόβεργες, ως και δίχτυα. Για να προσελκύσουν τα πουλιά, χρησιμοποιούνται δυνατά ηχητικά σήματα και φακοί κατά τη διάρκεια της νύχτας, τα αποπροσανατολίζουν και τα ρίχνουν στις παγίδες. Εκεί παραμένουν κρεμασμένα ανάποδα ή εγκλωβισμένα στα δίχτυα για ώρες ώσπου να πεθάνουν από εξάντληση, αφυδάτωση και κατόπιν να καταλήξουν σε ταβέρνες ή σε σπίτια πλουσίων έναντι αδρού ανταλλάγματος.

Η οικολογική καταστροφή είναι τεράστια. Σύμφωνα με τον Πτηνολογικό Σύνδεσμο Κύπρου, έχουν καταγραφεί 152 διαφορετικά είδη πτηνών παγιδευμένα σε δίχτυα και ξόβεργες, εκ των οποίων τα 78 θεωρούνται απειλούμενα από διάφορες οδηγίες της ΕΕ «περί διατηρήσεως των άγριων πτηνών». Υπολογίζεται πως σε ετήσια βάση ο συνολικός τζίρος αυτής της παράνομης μπίζνας ανέρχεται σε 20 εκατ. ευρώ, με συνεχώς αυξανόμενη τάση. Οχι και τόσο άσχημα στην περίοδο οικονομικής κρίσης που περνά η Κύπρος.

ΠΗΓΗ: tovima.gr

Φάσσα - Τρυγόνι


Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2014

Το απόστημα των ΜΚΟ



Καταιγιστικές είναι οι αποκαλύψεις που έρχονται συνεχώς στην επικαιρότητα για την απροκάλυπτη διασπάθιση και κατασπατάληση δημοσίου χρήματος από τις ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στη χώρα μας. Στις χιλιάδες των οργανώσεων που συμμετέχουν στον ατέρμονα χορό των χρηματοδοτήσεων, κυρίαρχο ρόλο φαίνεται ότι έχουν οι περιβόητες «περιβαλλοντικές» ΜΚΟ. Εκατοντάδες από αυτές, με περίεργους και βαρύγδουπους τίτλους, αλλά πάντα με προμετωπίδα τις κατάλληλες και εύηχες λέξεις όπως, «περιβάλλον», «προστασία», «οικολογία» κλπ, φιγουράρουν στις λίστες των λιστών του δημοσίου χρήματος.
Και αναρωτιέται εύλογα ο κάθε πολίτης πως με τόσες χιλιάδες αφοσιωμένες οργανώσεις, με τόσα ευαισθητοποιημένα στελέχη, με εκατομμύρια ευρώ που μοιράζονται σαν στραγάλια για να ικανοποιηθεί ο «εθελοντισμός» κάποιων συμπολιτών μας, δεν έχει «σωθεί» ακόμη το περιβάλλον της χώρας μας;
Καίρια η πρόσφατη διαπίστωση της οργάνωσης «Αρχιπέλαγος» και μας βρίσκει απόλυτα σύμφωνους: «Τα ποσά που αναφέρονται στα πρόσφατα δημοσιεύματα των ΜΜΕ, ωχριούν μπροστά στους εθνικούς και ιδίως στους κοινοτικούς πόρους που ξοδεύτηκαν μάταια στην Ελλάδα τα προηγούμενα χρόνια για δήθεν περιβαλλοντικούς σκοπούς, και μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις είχαν μηδαμινό επί της ουσίας αποτέλεσμα. Όχι μόνο τα χρήματα δεν επιτέλεσαν τους σκοπούς τους, αλλά έμμεσα συνέβαλαν στη διαμόρφωση των τεράστιων προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε σήμερα σε πολλούς τομείς του περιβάλλοντος».
Το πλαίσιο λειτουργίας των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, όπως από τον ίδιο τους τον τίτλο σηματοδοτείται, θα έπρεπε να κυριαρχείται από την ανιδιοτελή προσφορά και τον εθελοντισμό των μελών τους, τη μη κερδοσκοπική-οικονομική διάσταση της δράσης τους, την απουσία οποιασδήποτε κρατικής-κυβερνητικής επιρροής στη λειτουργία τους, τη μη συμμετοχή τους στην υλοποίηση και διαχείριση των κρατικών υποθέσεων μέσω διοικητικών δομών κλπ.
Αντ΄ αυτού βλέπουμε τις 10 κυρίαρχες και μεγάλες «Περιβαλλοντικές» ΜΚΟ να λειτουργούν με ακριβώς αντίθετο τρόπο. Αφενός, φαίνεται να καρπώνονται θηριώδεις χρηματοδοτήσεις εκατομμυρίων ευρώ, για να υλοποιούν τον εθελοντισμό τους. Αφετέρου, έχουν επιτύχει και θεσμοθετήσει τη συμμετοχή στελεχών τους (πρώην και νυν) σε επιτροπές και συμβούλια δημοσίων φορέων και υπουργείων με αποφασιστική αρμοδιότητα επί της ζωής των πολιτών. Πρόκειται για κατάφωρη υποκατάσταση της πολιτικής εξουσίας από φορείς που ουσιαστικά δεν ελέγχονται από κανέναν.
Αν όλοι αυτοί οι οργανωμένοι ευαίσθητοι συμπολίτες μας, κατέβαλαν από το υστέρημα τους την ίδια συμμετοχή για την υλοποίηση προγραμμάτων εκατομμυρίων ευρώ, όπως συνήθως απαιτείται κάθε φορά, τότε είναι άξιοι επαίνων. Αν όμως χρησιμοποίησαν τις μεθοδεύσεις και τις επιρροές τους στον κρατικό μηχανισμό για να «μαζεύουν» δημόσιο χρήμα που θα καλύπτει την δική τους συμμετοχή στα συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα, αυτό είναι όχι απλά επιλήψιμο αλλά παράνομο και θα πρέπει να επιστραφεί το σύνολο της χρηματοδότησής τους, πέραν των οποιοδήποτε άλλων νομικών συνεπειών.
Όλες αυτές οι ΜΚΟ, χρηματοδοτούνται από το ΥΠΕΚΑ, το Υπουργείο Εργασίας, το Υπουργείο Εξωτερικών, την Ευρωπαϊκή Ένωση, Περιφέρειες και ΟΤΑ για να υλοποιήσουν τα διάφορα προγράμματά τους. Άραγε, έγινε ποτέ έστω ένας στοιχειώδης έλεγχος της ροής των χρημάτων ώστε να διαπιστωθεί ότι δεν αφορούν το ίδιο πρόγραμμα; Ελέγχθηκε ποτέ αν υπάρχουν διπλές ενισχύσεις ή κάλυψη της ιδιωτικής συμμετοχής με δημόσιο χρήμα ή «εικονικές δωρεές» εργαζομένων κλπ; Βλέπουμε με έκπληξη περιβαλλοντικές οργανώσεις, όπως ο Αρκτούρος, η Καλλιστώ, η Ορνιθολογική Εταιρεία κλπ να χρηματοδοτούνται, πέραν των άλλων, μέχρι και από το Υπουργείο Εργασίας για την καταπολέμηση της... ανεργίας. Την ώρα που περικόπτονται οι φαρμακευτικές δαπάνες των ανέργων, κάποιοι επιδοτούνται για την ανεργία των αρκούδων και των γλάρων, ακόμη και την εποχή του «μνημονίου». Εδώ δεν έχουμε απλά μια χήνα που κάνει χρυσά αυγά, αλλά ολόκληρο ορνιθοτροφείο από νανόχηνες που γεννοβολούν χωρίς τελειωμό.
Η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να συνεχιστεί. Το απόστημα των ΜΚΟ, αυτός ο παρασιτικός εναγκαλισμός όλης της διοικητικής πυραμίδας του κράτους, από διάφορες «ευαίσθητες» για το περιβάλλον οργανώσεις, που με πρόσχημα την κοινωνική προσφορά, έχουν στήσει μια ολόκληρη βιομηχανία «εθελοντισμού» και περιβαλλοντικών μελετών για τη σωτηρία πεταλούδων και γλαρονιών, πρέπει να σπάσει οριστικά.
Ο σύλλογός μας, Ωρίων – Το Δίκτυο των Κυνηγών, έχει καταγγείλει επανειλημμένα στο παρελθόν τα κακώς κείμενα του χώρου των ΜΚΟ. Πρέπει να προχωρήσει επιτέλους ένας σοβαρός και ενδελεχής έλεγχος των οικονομικών όλων των ΜΚΟ που χρηματοδοτήθηκαν αδρά από τα ταμεία του Ελληνικού Δημοσίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χωρίς να εξαιρεθούν αυτή τη φορά οι «μεγάλες» περιβαλλοντικές ΜΚΟ που συνεργάζονται με το ΥΠΕΚΑ. Καιρός είναι να ξεχωρίσουν οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, οι πραγματικές μή κυβερνητικές οργανώσεις, από τις «γνωστές» σε όλους ΜΚΟ, δηλαδή τις Μεγάλες Κρατικοδίαιτες Οργανώσεις...

ΠΗΓΗ: ΩΡΙΩΝ - Το ΔΙΚΤΥΟ των ΚΥΝΗΓΩΝ

Τρίτη, 25 Μαρτίου 2014

Πέμπτη, 20 Μαρτίου 2014

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΜΕ ΤΟ Κ.Ε.Κ. ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ...



ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Του Μαρκόπουλου Κωνσταντίνου
Προέδρου της Γ΄ Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Πελοποννήσου

Αγαπητοί φίλοι,
Εδώ και αρκετό καιρό δέχομαι συνεχώς πάρα πολλά τηλεφωνήματα σχετικά μετην ενδεχόμενη υποψηφιότητά μου με το Κόμμα των Ελλήνων Κυνηγών στις επερχόμενες Ευρωεκλογές του Μαΐου του 2014.
Γνωρίζουν όλοι το πόσο πολύ πάλεψα, αγωνίστηκα, έτρεξα, στις προηγούμενες Ευρωεκλογές του 2009, αλλά και το 2004 άσχετα αν το κόμμα τελικά το 2004 δεν κατέβηκε στις Ευρωεκλογές. Ίσως πέντε χρόνια μετά να θεωρήθηκε και αυτονόητο ότι θα συμμετείχα και πάλι σε αυτόν τον αγώνα με το ίδιο πάθος και ίσως και με περισσότερη δύναμη, αφού οι συγκυρίες και οι κίνδυνοι για το κυνήγι, από τότε, όχι απλά μεγάλωσαν, αλλά πολλαπλασιάστηκαν. Γεγονός που δυστυχώς το είχα προβλέψει τότε, γι’ αυτό και έδωσα όλη μου την ψυχή σε αυτόν τον αγώνα και νοιώθω υπερήφανος γι’ αυτό γιατί κοιτούσα στα μάτια όλους και ήμουν αληθινός. Καθόλου δεν με ενδιέφερε η προσωπική εκλογή μου. Μοναδικός στόχος μου ήταν οι Κυνηγοί να καταφέρουν ένα σοβαρό εκλογικό ποσοστό υπολογίσιμο από όλους. (Να δείξουμε την δύναμή μας λέγαμε όλοι) Τι έγινε όμως από τότε; Αμέσως μετά το τέλος της τότε εκλογικής αναμέτρησης είχα με δημόσια δήλωσή μου καταθέσει τις σκέψεις μου για την μελλοντική πορεία του Κ.Ε.Κ. και είχα αναφέρει ότι με αυτή την οργάνωση του κόμματος, δηλαδή του να τρέχουν πέντε- δέκα άτομα, δεν γίνεται να υποστηριχτούν όλες οι ανάγκες ενός κόμματος και φυσικά ούτε οι ανάγκες των ψηφοφόρων του, καθώς υπήρχαν αρκετοί φίλοι που ενώ ήθελαν διακαώς να μας βοηθήσουν, δεν υπήρχε η δυνατότητα. Ενώ, υπήρχαν και κάποιοι που δεν γνώριζαν καν για το Κ.Ε.Κ.
Ως εκ τούτου, είχα αναφέρει τότε ότι είχε έρθει η ώρα να ξεκινήσουμε ίσως και σε νέες βάσεις ή και να τοποθετήσουμε από την αρχή την πορεία του Κ.Ε.Κ., πιστεύοντας ότι θα μπορούσαμε να αλλάξουμε την εικόνα του εξασφαλίζοντας την διαχρονική πορεία του κόμματος και όχι όπως χαρακτηριστικά είχα αναφέρει, να παρουσιάζεται σαν κομήτης μια φορά στα πέντε χρόνια…
Είχα πει λοιπόν τότε ότι επιβάλλεται πρώτα απ’ όλα η σύσταση ενός Γενικού Εθνικού Συμβουλίου με εκπροσώπους ανά Νομό, που θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελείται από μέλη των τοπικών Κυνηγετικών Συλλόγων ή από κοινά αποδεκτούς πολίτες και που θα αποτελεί το κεντρικό όργανο του κόμματος. Θα μπορούσε άλλωστε κάθε κυνηγετικός σύλλογος να αποτελεί έμμεσο παράρτημα του κόμματος. Όλοι για το κυνήγι δεν παλεύουμε;;; Όλοι κοινές αγωνίες δεν έχουμε;;; Είχα πει ότι οι δρόμοι του κυνηγετικού συνδικαλισμού και του Κ.Ε.Κ. πρέπει να είναι παράλληλοι και οι προσπάθειες αλληλοϋποστηριζόμενες. Δεν μας περισσεύει κανένας… Πολύ λίγοι αντιλήφθησαν αυτή την αναγκαιότητα… Είναι γεγονός άλλωστε ότι κάποιοι τότε σαμποτάρισαν το Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών, κάποιοι προερχόμενοι από κυνηγετικές οργανώσεις, αλλά και κάποιοι επώνυμοι συνδικαλιστές του χώρου. Αυτά είναι γνωστά…
Θα έπρεπε λοιπόν να υπάρχει:
    - παρουσία – αναφορά σε όλα τα κοινωνικά, πολιτικά, οικονομικά δρώμενα με θέση και άποψη, τα χρόνια που πέρασαν. - Αντί να ψάχνουμε τελευταία στιγμή για υποψηφίους, έπρεπε να είχαν τουλάχιστον για τον κορμό του ψηφοδελτίου, εκλεγεί άτομα με δυνατότητα λόγου και γνώσεις τόσο για τα περιβαλλοντικά ζητήματα, τα κυνηγετικά, τα κοινωνικά, τα οικονομικά, τα Ευρωπαϊκά έτσι ώστε πέρα από την ντουφεκιά διαμαρτυρίας να υπάρχει και ο απαραίτητος διαμορφωμένος σεβασμός και αναγνώριση της αρτιότητας ενός κόμματος….
    - Αντί να ψάχνουμε για συμμαχίες την τελευταία στιγμή, έπρεπε να είχαμε ενσωματώσει στην προσπάθειά μας όλους τους χρήστες της Ελληνικής υπαίθρου. Η συστράτευση όλων των ανθρώπων που δραστηριοποιούνται στη φύση θα έπρεπε να γίνει πρωταρχικός μας σκοπός, για να ενταχθούν στις δυνάμεις μας, αφού οι στόχοι μας είναι κοινοί. Το κόμμα δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να είναι μονόπλευρο. αλλά να απαρτίζεται σε όλα του τα στάδια από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς που δραστηριοποιούνται στο φυσικό μας περιβάλλον.
    - Αντί να επαιτούμε για τον λαχνό του ενός ευρώ, προκειμένου να ανταπεξέλθουμε στις ανάγκες του εκλογικού αγώνα, έπρεπε 5 χρόνια με οργάνωση να είχαμε εξασφαλίσει την οικονομική μας δυνατότητα για την εκλογική αναμέτρηση. Θα έπρεπε να είχαμε καταφέρει οι φίλοι κυνηγοί να έχουν αντιληφθεί την αναγκαιότητα ύπαρξης του κόμματος και της εισροής εσόδων και να προσφέρουν δέκα– είκοσι – πενήντα λεπτά του ευρώ παράλληλα με την έκδοση της άδειας θήρας τους, ανεξάρτητα βέβαια από αυτή και όχι υποχρεωτικά, αλλά όσοι επιθυμούν.
Όσο για την κεντρική οργάνωση του κόμματος είχα προτείνει ότι θα πρέπει να αποτελείται από Γραμματείες διαχωρισμένες σε τομείς δράσεις όπως:
    - Πρόεδρος και Εκτελεστική Γραμματεία, η οποία θα επιτελεί την κεντρική ενημέρωση σε όλη την επικράτεια με 4-5 εκπροσώπους σε κάθε Νομό. - Οργανωτική Γραμματεία, αρμόδια για την εκλογική εκστρατεία του κόμματος, τον συντονισμό και την συνολική οργάνωση των εκδηλώσεων, την διαχείριση και προώθηση του υλικού καθώς επίσης και υπεύθυνο για την επικοινωνία με τα μέλη στην περιφέρεια.
    - Γραμματεία Δημοσίων Σχέσεων, αρμόδιο για την δημιουργία του διαφημιστικού υλικού και την προώθησή του στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, την προβολή των θέσεών μας, κ.λπ.
    - Γραμματεία Οικονομικών, αρμόδια για το ταμείο του κόμματος, την εξεύρεση πόρων και την οικονομική διαχείριση με ετήσιο λεπτομερή απολογισμό.
    - Γραμματεία Νομικής υποστήριξης, αρμόδιο για την νομική κάλυψη του κόμματος.
Φυσικά, όλα τα παραπάνω τα είχα θέσει υπό συζήτηση προκειμένου να «πέσουν» στο τραπέζι προτάσεις και λύσεις που θα δώσουν στο κόμμα δύναμη και ανάπτυξη, που θα το οδηγήσουν μπροστά και όχι πίσω από τις πράσινες ευρωπαϊκές οικολογίες…
Ενώ, είχα αναφέρει χαρακτηριστικά ότι:
«Ψευτοδιλλήματα δεν χωράνε πια. Ή συσπειρωνόμαστε και αγωνιζόμαστε για τα δικαιώματά μας και το μέλλον των παιδιών μας στη φύση ή συνεχίζουμε να πηγαίνουμε για μπάνιο, να παίζουμε το τάβλι και την δηλωτή στο καφενείο, να περνάμε μια φορά το χρόνο (ή να στέλνουμε εκπρόσωπο) από τα γραφεία του Κυνηγετικού Συλλόγου για να βγάλουμε την άδεια μας και όταν το μοιραίο επέλθει, όταν το κυνήγι χαθεί, να μας φταίει ο Α ή ο Β. Να φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός από ΕΜΑΣ.
Το Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών είναι Κόμμα όλων των Ελλήνων και ως εκ τούτου θα πρέπει να θεμελιωθεί και να αναρριχηθεί συλλογικά και δημοκρατικά περιλαμβάνοντας στις τάξεις του όλους τους πολίτες της χώρας μας, όλους τους ελεύθερους Έλληνες. Αυτές είναι οι σκέψεις μου για την επόμενη ημέρα και τις καταθέτω ως απλός Έλληνας κυνηγός. Ως κυνηγός που θέλω να συνεχίσω να κυνηγώ… Και εγώ και τα παιδιά μου…»
Τι έγινε από πότε, αγαπητοί φίλοι;;;; Δυστυχώς δεν έγινε ΤΙΠΟΤΑ…!!!!
Είχα δηλώσει ότι στο Κ.Ε.Κ. δεν είμαστε δεδομένοι κανενός και δεν θα λειτουργήσουμε αβανταδόρικα για κανένα σχήμα πολιτικού τσαρλατανισμού. Κάποιες ενέργειες που έγιναν… με εξέθεσαν.
Τέλος, πέραν του κομματικού εναγκαλισμού με τα κόμματά τους, όλοι οι επώνυμοι συνδικαλιστές τόσο των Κυνηγετικών Συλλόγων αλλά όσο και των Κυνηγετικών Ομοσπονδιών και της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος, έπρεπε να σφίξουμε τα χέρια και να δώσουμε έναν όρκο τιμής ότι στις Ευρωεκλογές θα αποδείξουμε ότι στον πολιτικό τυχοδιωκτισμό που επικρατεί ότι υπάρχει μια κοινωνική ομάδα δυνατή και υπολογίσιμη με καθαρή σκέψη και οράματα. Προσωπικά, χρόνια τώρα έχω δηλώσει ότι είμαι ανένταχτος πολιτικά. Πολιτικούς φίλους βέβαια που στέκονται αλληλέγγυοι στα καλέσματά μας σχετικά με τα προβλήματα του κυνηγίου και βοηθούν, έχω και θα έχω, σε όλες τις πολιτικές κατευθύνσεις και έτσι πιστεύω ότι πρέπει. Άλλο όμως Βουλευτικές Εθνικές εκλογές και άλλο Ευρωεκλογές. Και μην ξεχνάμε ότι τα κόμματα και τα πρόσωπα του Εθνικού Κοινοβουλίου για να σε υπολογίζουν και να σε σέβονται στον χώρο πρέπει να αντιληφθούν πόσο δυνατός είσαι… Τι εκλογικό ποσοστό διαθέτεις… Ελπίζω να γίνομαι κατανοητός.
Με τον Γιώργο τον Τσαγκανέλια τον οποίο εκτιμώ και αγαπώ είμασταν, είμαστε και θα είμαστε φίλοι, όμως θεωρώ λάθος να μην διεκδικεί τουλάχιστον σε κυνηγετικές εκδηλώσεις την παρουσίασή του ως Πρόεδρος του Κ.Ε.Κ., πέραν της καταξιωμένης δημοσιογραφικής ιδιότητάς του.
Υπό αυτές τις συνθήκες, σας δηλώνω φίλοι μου ότι δεν θα είμαι υποψήφιος με το Κόμμα των Ελλήνων Κυνηγών σε αυτές τις Ευρωεκλογές…
Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για το ενδιαφέρον σας και την αγάπη σας που για μένα αποτελούν αναγνώριση και μοναδική ηθική αμοιβή… Και εύχομαι κάθε επιτυχία στο Κ.Ε.Κ., το οποίο βέβαια θα υποστηρίξω γιατί έτσι πρέπει, ανεξάρτητα από το ότι δεν θα συμμετέχω στο ψηφοδέλτιό του. Φιλικά Μαρκόπουλος Κωνσταντίνος

ΠΗΓΗ: gpeppas

Τετάρτη, 19 Μαρτίου 2014

Πέμπτη, 13 Μαρτίου 2014

Σκέψεις στην λήξη...για την έναρξη

Η έναρξη και η λήξη της κυνηγετικής περιόδου είναι ημερομηνίες που ενεργούν πάνω μας εντελώς ψυχαναγκαστικά. Πλησιάζει η έναρξη και, σαν άλλοι δρομείς, παίρνουμε θέση στην αφετηρία. Άλλοι πρώτοι με περίσσιο κέφι και ανυπομονησία κι άλλοι στην ουρά κρατώντας δυνάμεις για όλη την διάρκεια της σαιζόν.
Η πολύπαθη λέξη «κυνήγι» έχει τις αποχρώσεις τριών βασικών συστατικών: θήραμα, σκύλος, όπλο. Στην έναρξη όλοι μας περιμένουμε τα θηράματα, αν πρόκειται για τα μεταναστευτικά, να πάρουν τον δρόμο προς τον νότο. Στην περίπτωση των ενδημικών, ελπίζουμε ότι η άνοιξη χαμογέλασε στις μάνες και φάνηκε γενναιόδωρη μαζί τους, έτσι ώστε να μπορέσουμε να πάρουμε από τον τόκο αφήνοντας άθικτο το κεφάλαιο, το οποίο η λήξη προστατεύει βοηθούμενη από τις δράσεις των κατά τόπους συλλόγων. 
Κάποιων βέβαια τα κυνηγετικά παπούτσια δεν βρίσκουν ησυχία ούτε στην ανάπαυλα, αφού οι εκπαιδευτικές έξοδοι είναι προ ημερησίας διατάξεως. «Ο σκύλος δεν είναι τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από έναν αθλητή, ο οποίος πρέπει για να μπορέσει να αποδώσει τα μέγιστα, να βρίσκεται πάντα σε φόρμα» αυτό ισχυρίζονται, και δεν έχουν άδικο, όσοι έχουν σκυλιά και το όπλο αποτελεί ένα εξάρτημα που απλώς τους βαραίνει τον ώμο. Η χρήση του ευχαριστεί πρώτα τους τετράποδους φίλους τους, αφού τους προσφέρει την χαρά της επαναφοράς και ύστερα αυτούς και γίνεται κάτω από προϋποθέσεις όπως μια φέρμα, ή μια συναίνεση.
Οι ερωτευμένοι με τα όπλα έχουν την ευκαιρία, τώρα στην λήξη, να τα καλοσυντηρήσουν και να εκπαιδεύσουν τις σκοπευτικές τους ικανότητες στην τροχιά του πήλινου στόχου. Η διακοπή της κυνηγετικής δραστηριότητας ανοίγει τους οπλοβαστούς και δίνει δουλειά σε καθαριστικά, πανάκια, βάκτρα και ψήκτρες. Είναι η στιγμή που τα σπάνια αποκτήματα θα κάνουν προσεκτικά την εμφάνιση τους και μετά από ένα παθιασμένο τετ α τετ με τον ιδιοκτήτη τους, θα επιστρέψουν στην ασφάλεια της βιτρίνας.
Όλα, λοιπόν, κινούνται προς την πολυπόθητη αρχή που ακολουθεί μοιραία ένα τέλος. Έτσι είναι το κυνήγι, σαν το κύμα της θάλασσας! Έρχεται και φεύγει, ποτέ δεν σταματά. Μπορεί να μην το βλέπεις, να μην το ζεις για κάποιους μήνες, αλλά ξέρεις ότι είναι εκεί, ότι θα ξαναρθεί. Κάποιοι ζουν για να ξαναρθεί. Περιμένουν αυτό το ρίγος και την αγωνία της έναρξης. Ετοιμάζονται για την έναρξη και, μόλις φανούν οι πρώτες τσίχλες, βιάζονται να προλάβουν την λήξη.
Κάποτε δεν μ’ έφτανε ο χρόνος, κυλούσε πολύ γρήγορα. Μέσα στη φούρια μου για να προλάβω να ζήσω περισσότερο κυνήγι δεν μπόρεσε να με σταματήσει ο καυτός ήλιος του Αυγούστου, όταν έπαιρνα τις πλαγιές για κανένα αποκαμωμένο τρυγόνι. Ούτε ο γύψος στο πόδι μου που το σφιχταγκάλιαζε απ’ τον μηρό ως τον αστράγαλο. Τίποτα δεν με χώριζε απ’ το κυνήγι!
«Ο γιος σου ετοιμάζεται να φύγει» είπε με έκπληξη ο μπάρμπα Μιχάλης στην μάνα μου, όταν με είδε να προσπαθώ να χωρέσω τον γύψο στην αρβύλα. Και τον χώρεσα! Έδεσα τα κορδόνια κι όπου φύγει φύγει. Με το κοντάκι άλλαζα τις ταχύτητες στο μηχανάκι, βιαζόμουν να φύγω για να μην ακούω άλλο τις φωνές της κυρά Μαριγώς. Πνιγόμουν και το μόνο οξυγόνο της Σύρας είχε μαζευτεί απάνω στο Αγριομέλισσο. Ανάσα πήρα όταν είδα τις τσαρτσάρες να πεταρίζουν στα σκίνα. Σπαρταρούσε η ψυχή μου στα σπάραχνά μου από λαχτάρα να μπορέσω να τις πλησιάσω και το πόδι μου μέσα στο ναρθηκάκι (!) που μου είχε βάλει χαριτολογώντας ο Μηνάς ο ορθοπεδικός, κυνηγός κι αυτός. Πώς χτύπησα; Τι αφελής ερώτηση. Στο κυνήγι, που αλλού! Ένα ξεροτρόχαλο υποχώρησε κάτω από το άτσαλο βήμα μου και το γόνατό μου με κέρασε τον μεγαλύτερο πόνο που έχω δοκιμάσει στην ζωή μου.
Τι θύμησες κι αυτές σε τούτη την λήξη! Θα περάσει ο καιρός και θα ‘ρθει πάλι η έναρξη και πάλι μετά η λήξη κι εγώ θα ανεβοκατεβαίνω τα κακοτράχαλα με ελπίδα κάθε φορά, όχι για κάρπωση μόνο, αλλά να είμαι καλά να βλέπω και να ζω αυτό το πήγαινε - έλα του κυνηγίου.

Έπεφτε το βράδυ κι εγώ κοιτούσα τον ορίζοντα, κρατώντας το τουφέκι μου στα χέρια λες και ήταν το μονάκριβο παιδί μου. Αποχαιρέτισα κι αυτή την σαιζόν, με τον ήλιο να ξαπλώνει κόκκινος από την κούραση της προσπάθειας που έκανε να ζεστάνει την χειμωνιάτικη μέρα. Εγώ, μια ξεχασμένη πέρδικα που έψαχνε ταίρι, το όπλο και η νέα μου συντροφιά, η Ιόλη. Ένα μικρό Βίσλα, που ακουμπά το κεφάλι της πάνω μου ψάχνοντας παρηγοριά που έληξε το κυνήγι. Νομίζει ότι υπάρχει μόνο «πήγαινε», δεν έχει ζήσει ακόμα το «έλα». Δεν ξέρει ότι «κυνήγι» σημαίνει «χωρίς τέλος». Με το καλό να έρθει  ο Αύγουστος!

Τρίτη, 11 Μαρτίου 2014

ΤΥΠΟΣ ΚΥΝΗΓΙ - 12.3.2014

Κυκλοφορεί Τετάρτη12/3/14 και κάθε Τετάρτη, με τον Ελεύθερο Τύπο. 
                        ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ
         

Σάββατο, 8 Μαρτίου 2014

Νταβέλης, το πιστό τσοπανόσκυλο

«…Κάποτε, ένας λύκος πήδησε μέσα σ’ ένα γιδομάντρι κι έφαγε ίσαμε δεκατρία γίδια. Θα ’κοβε κι άλλα, αλλά δεν πρόλαβε.
Τον κατάλαβε και πήδησε μέσα το τσοπανόσκυλο. Για να ξεπηδήσει ο λύκος όξω, δεν μπόρεσε, γιατί τούτοι εδώ οι γιδαραίοι κάνουν τα μαντριά τους ψηλά, τα πλέκουν γερά με κλαριά και τους δίνουν λίγη κλίση προς τα μέσα, ώστε να είναι αδύνατο το πήδημα προς τα όξω.
Εκεί μέσα, πάλεψαν, γι’ αρκετή ώρα, τσοπανόσκυλο κι αγρίμι, ώσπου το γιδόσκυλο έπνιξε το λύκο, Επειδή όμως τον έβλεπε κι ανάσαινε λίγο ο λύκος, τι λες πώς έκανε το τσοπανόσκυλο αυτό; Τράβηξε με τα δόντια του τα πνιγμένα γίδια και τα ’ριξε πάνω του να τον σκάσει.
Κατάκοπο ύστερα και καταδαγκωμένο, όπως ήταν απ’ το λύκο, κοιμήθηκε κοντά στην πόρτα του μαντριού.
Το πρωί, όταν ήρθε ο γιδάρης, το τσοπανόσκυλο τον δέχτηκε κουνώντας την ουρά του. Φαινόταν πολύ κουρασμένο κι έδειχνε κάπως αδιάφορο μπροστά στην εικόνα αυτή.
Ο τσοπάνης, μπροστά σ’ αυτό το κακό, που βρήκε στο γιδομάντρι, στενοχωρέθηκε τόσο που τα ‘χασε κι απάνω στο χαμό του, έβγαλε την κουμπούρα του απ’ το σελάχι και την άδειασε πάνω στο κατακουρασμένο κορμί του σκυλιού του. Ύστερα, άρχισε να τραβάει τα φαγωμένα γίδια ένα-ένα και να τα βγάζει όξω απ’ το μαντρί.
Όταν πήρε μερικά και χαμήλωσε ο σωρός, τι να ιδεί, ο λύκος πνιγμένος, κάτω απ’ τα φαγωμένα γίδια…
Μόλις αντίκρισε το λύκο, άρχισε να φωνάζει. -Πιστό μου σκυλί. Νταβέλη μου!
Τότε κατάλαβε τι κακό έκανε στο ρωμαλέο του τσοπανόσκυλο. Άρχισε να κλαίει απαρηγόρητος.
Και τώρα δεν έκλαιγε πια όπως και πριν για τα δεκατρία φαγωμένα ζωντανά του, μούγκριζε, σαν αληθινό θεριό, κι έκλαιγε για τον αδικοσκοτωμένο φύλακά του. Φώναζε, έβγαζε τα μαλλιά του, χτύπαγε το βαρύ του κεφάλι στις φούρκες της γιδοκαλύβας, δερνόταν μόνος του κι έκανε άσκοπες κινήσεις.
Σάλεψε, τέλος, το μυαλό του κι άρχισε να χτυπάει τα φοβισμένα γίδια του με την γκλίτσα.
Του κάκου! Το αγαπημένο του τσοπανόσκυλο τον είχε εγκαταλείψει για πάντα κι άφησε στη θέση του μια τύψη περίτρανη, που κάθε τόσο σκάλιζε τη σκέψη τού τσοπάνη κι έμπηχνε στην καρδιά του αλύπητα φαρμακερά μαχαίρια.
Πώς να λησμονήσει τέτοια κακιά ώρα; Πώς να ξεχάσει το ηρωικό του σκυλί; Πώς;

Πηγή:  gpeppas

Παρασκευή, 7 Μαρτίου 2014

Ταμήλος για Τζαμτζή: «Με τέτοια κοιλιά πώς μπορεί να κυνηγήσει;»

Με τα κιλά του συναδέλφου του Δάνη Τζαμτζή αποφάσισε να ασχοληθεί ο γαλάζιος βουλευτής Μιχάλης Ταμήλος. Αφορμή η πρωτοσέλιδη φωτογράφιση Τζαμτζή για το ένθετο περιοδικό της εφημερίδας Παραπολιτικά Secret όπου φαινόταν με ρούχα παραλλαγής να έχει πιάσει ένα λαγό. Τι είπε ο κ. Ταμήλος μόλις είδε το περιοδικό, σύμφωνα με το Βηματοδότη; «Αυτή η φωτογραφία του Τζαμτζή δεν είναι πρόσφατη. Τον δείχνει τουλάχιστον 20 κιλά πιο αδύνατο. Ενώ σήμερα είναι χοντρός. Με τέτοια κοιλιά πώς αλήθεια μπορεί να κυνηγήσει; Ούτε να περπατήσει μπορεί...». Ο ίδιος αποκάλυψε ότι και εκείνος ήθελε να γίνει κάποτε κυνηγός, αλλά δεν έγινε «επειδή βαριόμουν, ρε αδελφέ, το τρέξιμο. Πού να τρέχεις για έναν λαγό; Ασε που μπορείς να φας και καμιά αδέσποτη από συνάδελφό σου, κυνηγό ή... βουλευτή. Ετσι αποφάσισα ναι μεν να κυνηγώ αντί όμως λαγούς, μόνον ψήφους. Γλιτώνεις και από τα σκάγια...».

Τετάρτη, 5 Μαρτίου 2014

Τρίτη, 4 Μαρτίου 2014

Δευτέρα, 3 Μαρτίου 2014

Απαγόρευση χρήσης μολύβδινων σκαγίων το 2013

Ο κύριος κίνδυνος από τον μόλυβδο είναι η τοξικότητά του. Ο κατ εξοχήν κίνδυνος στη βιομηχανία προέρχεται από την εισπνοή σκόνης ή καπνού του μετάλλου.



Ο μόλυβδος είναι ένα από τα αρχαιότερα μέταλλα, και χρησιμοποιήθηκε από τον άνθρωπο πριν από 6.000 χρόνια. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, οι Ισραηλίτες, οι Ρωμαίοι, χρησιμοποιούσαν τον μόλυβδο για την κατασκευή δοχείων και άλλων αντικειμένων. Οι αρχαίοι θα πρέπει να γνώριζαν εν μέρει τις τοξικές ιδιότητες του μετάλλου. O Ιπποκράτης περιγράφει χαρακτηριστικό κοιλιακό κωλικό σε εργάτη μεταλλείου και ο Νίκανδρος, τον 2ο αιώνα π.Χ., παρατήρησε τη σχέση μεταξύ της έκθεσης στο μέταλλο και της παρουσίας ωχρότητας, δυσκοιλιότητας, κωλικών και παράλυσης.

Κατά τον 18ο αιώνα ο μόλυβδος χρησιμοποιήθηκε και ως φάρμακο. Στη Γαλλία ο χειρουργός Thomas Goulard χρησιμοποιούσε ενώσεις του μολύβδου με κρασί, ως φάρμακο για εξωτερική χρήση, άλλοι δε χρησιμοποιούσαν τον μόλυβδο και εσωτερικά για τη θεραπεία της επιληψίας.
Ο μόλυβδος χρησιμοποιείται πολύ στη βιομηχανία για την κατασκευή σωλήνων, φύλλων μολύβδου, χρωμάτων και σμάλτων. Στη βιομηχανία αυτοκινήτων χρησιμοποιείται στην κατασκευή των μπαταριών και οι αλκυλ-ενώσεις του προστίθενται στη βενζίνη για τη μείωση των κραδασμών. Η χρησιμοποίηση του μολύβδου σήμερα στην παρασκευή χρωμάτων έχει σημαντικά μειωθεί μετά την εμφάνιση των χρωμάτων που έχουν βάση το Latex. Το ερυθρό όμως του μολύβδου παραμένει αναντικατάστατο ειδικά ως προστατευτικό της επιφάνειας των μετάλλων από τη σκουριά. Η χρήση του μολύβδου ως πρόσθετο της βενζίνης, σήμερα, εγκαταλείπεται προοδευτικά επειδή προκαλεί μόλυνση του περιβάλλοντος.

Ενώσεις του μολύβδου, όπως ο διβασικός φθαλικός μόλυβδος, ο χλωροπυριτικός μόλυβδος και ο βασικός ανθρακικός μόλυβδος, συχνά χρησιμοποιούνται στην παρασκευή πλαστικών, χλωριούχου πολυβινυλίου (PVC), όταν απαιτείται θερμική σταθερότητα και υψηλή αντοχή του τελικού προϊόντος. Δεν υπcιρχει όμως κίνδυνος από το τελικό προϊόν, παρά μόνο κατά τη διάρκεια της παραγωγής του.
Πηγές έκθεσης στον μόλυβδο είναι η πρωτογενής και η δευτερογενής επεξεργασία του μολύβδου: Οι βιομηχανίες και οι βιοτεχνίες κατασκευής μπαταριών, τα διαλυστήρια πλοίων, γιατί τα μέταλλα έχουν πολλαπλά στρώματα χρωμάτων που περιέχουν μόλυβδο, τα ναυπηγεία και τα πλοία που κινούνται με ατομική ενέργεια, στα οποία ο μόλυβδος χρησιμοποιείται ως προστατευτικό κάλυμμα του πυρηνικού αντιδραστήρα. Άλλες πηγές έκθεσης είναι τα μικρά εργαστήρια και βιοτεχνίες, τα οποία δεν διαθέτουν τις κατάλληλες προδιαγραφές για την προστασία του εργαζόμενου, όπως είναι τα εργαστήρια επιδιόρθωσης των ψυγείων των αυτοκινήτων, τα φαναρτζίδικα, τα κεραμικά κ.α.

Τα ορυκτά του μολύβδου βρίσκονται σε πολλά μέρη του κόσμου. Το πλουσιότερο ορυκτό είναι ο γαλινίτης PbS (θειούχος μόλυβδος), ο οποίος είναι και η κύρια εμπορική πηγή. Άλλα ορυκτά είναι ο ψιμυθίτης (PbCO3), ο αγγλεζίτης (PbCO4), ο κροκοϊτης (PbCrO4), κ.α.
Οι κυριότερες ενώσεις του μολύβδου (Pb) είναι το υδροξείδιο του μολύβδου Pb (OΗ)2, το οξείδιο του μολύβδου (PbO) ή λιθάργυρος, το οποίο χρησιμοποιείται στην υαλουργία και την κατασκευή ελαιοχρωμάτων, το επιτεταρτοξείδιο του μολύβδου (ΡΒ3Ο4) ή μίνιο, ο ανθρακικός μόλυβδος ή στουπέτσι (PbCO3), ο οποίος χρησιμοποιείται στην κατασκευή λευκού χρώματος, ο χρωμικός μόλυβδος (PbCrO4), ο οποίος χρησιμοποιείται στη ζωγραφική (κίτρινο του χρωμίου, πορτοκαλί του χρωμίου, ερυθρό, πράσινο) και άλλες ενώσεις. Από τις οργανικές ενώσεις του μολύβδου, ιδιαίτερη σημασία έχουν ο τετρααιθυλιούχος μόλυβδος (TEL) και ο τετραμεθυλιούχος μόλυβδος (TML), οι οποίες προστίθενται στη βενζίνη ως αντικροτικά, (antiknocks). Υπάρχουν ακόμη ο οξικός μόλυβδος, ο φθαλικός, ο σαλικυλικός, ο παλμιτικός κ.α.

Κίνδυνοι:
Ο κύριος κίνδυνος από τον μόλυβδο είναι η τοξικότητά του. Ο κατ' εξοχήν κίνδυνος στη βιομηχανία προέρχεται από την εισπνοή σκόνης ή καπνού του μετάλλου. Η κατάποση του μετάλλου δεν αποτελεί μεγάλο κίνδυνο στη βιομηχανία όσο στο γενικότερο περιβάλλον. Οι οργανικές ενώσεις του μολύβδου απορροφώνται απb το δέρμα.
Η δηλητηρίαση από μόλυβδο, γνωστή και ως μολυβδίαση, ήταν πάντοτε η περισσότερο ενδιαφέρουσα από τις επαγγελματικές ασθένειες. Η συστηματική πρόληψη, 6μως, απ6 ιατρικής και τεχνικής πλευράς συνετέλεσε ώστε να μειωθούν οι περιπτώσεις δηλητηριάσεως. Κατά την τελευταία δεκαετία πάντως έγινε εμφανές ότι νευροφυσιολογικές δυσλειτουργίες, μειωμένη ταχύτητα αγωγής των περιφερικών νεύρων, ακόμη παρατηρούνται σε βαθμούς έκθεσης που μέχρι τώρα εθεωρούντο παραδεκτοί. Επίσης, οι πιθανές επιπτώσεις στα έμβρυα εγκύων γυναικών οδήγησε στην έκδοση χωριστών οδηγιών για την έκθεση των γυναικών κατά την παραγωγική τους (γόνιμη) ηλικία.

Μεταβολισμός:
Ο ανόργανος μόλυβδος απορροφάται από το έντερο κατά ένα ποσοστό περίπου 10% και η απορρόφησή του εξαρτάται από την παρουσία άλλων μετάλλων στο έντερο, όπως είναι το ασβέστιο και ο σίδηρος. Η απορρόφησή του από τον πνεύμονα είναι μεγαλύτερη και εξαρτάται από τη μορφή των χημικών ενώσεών του και το μέγεθος των σωματιδίων. Οι οργανικές ενώσεις του μολύβδου απορροφώνται από το δέρμα.
Ο μόλυβδος στον οργανισμό του ανθρώπου μετά την απορρόφησή του ανευρίσκεται σε τρία μέρη "δεξαμενές":
1. Στο αίμα και τους μαλακούς ιστούς, όπου γίνεται ταχεία ανταλλαγή τους.
2. Στο δέρμα και τους μύες, όπου η ανταλλαγή γίνεται με μέση ταχύτητα.
3. Στον σκελετό, όπου είναι περισσότερο σταθερές και ανευρίσκεται σε ποσοστό 90%. Η αποβολή του μολύβδου γίνεται από τους νεφρούς, τη χολή, τον ιδρώτα και το γάλα.

Βιοχημεία του μολύβδου:
Τα βιοχημικά αποτελέσματα του μολύβδου στον οργανισμό είναι δυνατόν χονδρικώς να ταξινομηθούν σε τρεις ομάδες:
1. Ο μόλυβδος είναι θετικά φορτισμένος και ως εκ τούτου παρουσιάζει μεγάλη συγγένεια με τις αρνητικά φορτισμένες θειοϋδρικές ομάδες. Αυτό σημαίνει ότι εξουδετερώνει τα ένζυμα εκείνα που εξαρτώνται από τις θειοϋδρικές ομάδες, όπως είναι η δεϋδράση του δ - αμινολεβουλινικού οξέος και η σιδηροτσελατάση, σημαντικά ένζυμα για τη βιοσύνθεση της αίμης.
2. Ο δισθενής μόλυβδος συμπεριφέρεται όπως το ασβέστιο και μιμεiται τη δράση του σε διάφορα συστήματα, όπως εiναι η αναπνοή των μιτοχονδρίων, και στη λειτουργiα των νευρικών ινών. Οι ομοιότητες μεταξύ του ασβεστiου και του μολύβδου εξηγούν και το γεγονός γιατί ο μόλυβδος ανευρίσκεται στα οστά σε ποσοστό 90%.
3. Ο μόλυβδος επηρεάζει τα δύο νουκλεϊνικά οξέα DNA και RNA με μηχανισμούς, οι οποiοι αν και δεν είναι πλήρως γνωστοi πρέπει να έχουν σχέση με το δισθενές ιόν του μολύβδου. Η δράση του μετάλλου επί των νουκλεϊνικών οξέων είναι δυνατόν να έχει βιολογικές επιπτώσεις. Είναι γνωστό ότι τόσο ο ανόργανος όσο και ο οργανικός μόλυβδος έχουν καρκινογόνο δράση στα πειραματόζωα, χωρiς όμως αυτό να έχει αποδειχθεi επαρκώς για τον άνθρωπο.

Μόλυβδος και σύνθεση της αiμης.
Μία από τις πλέον ενδιαφέρουσες τοξικές επιδράσεις του μολύβδου είναι εκείνη που αφορά τον σχηματισμό της αiμης. Ο μόλυβδος επεμβαiνει σε δύο ένζυμα στη βιοσύνθεση της αίμης, της δεϋδράσης του δ - αμινολεβουλινικού οξέος και της σιδηροτσελατάσης (πρωτοαιμική σιδηρολυάση κωδ. 4.99.11). Για τον λόγο αυτό το αιμοποιητικό σύστημα θεωρήθηκε ανέκαθεν ως κριτικό όργανο στη δηλητηρίαση από μόλυβδο. Όπως αποδεiχθηκε η ALA-D εiναι ένας ευαίσθητος δεiκτης τόσο για την οξεία όσο και για τη χρονiα δηλητηρίαση από μόλυβδο, εφόσον η δραστηριότητά της μειώνεται, όσο αυξάνουν τα επiπεδα του μολύβδου στο αiμα. Η μέτρηση της αναστολής της ALA-D δεν είναι πρακτική μέθοδος προσδιορισμού της δηλητηρίασης από μόλυβδο, επειδή έχει μεγάλη ευαισθησiα έναντι του μολύβδου. H αναστολή της ALA-D έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση του επιπέδου του δ-αμινολεβουλινικού οξέος στο αiμα και τα ούρα. Η αποβολή της ALA από τα ούρα χρησιμοποιεiται για την εκτίμηση της δηλητηρiασης από τον μόλυβδο. Κατά το τέλος της βιοσύνθεσης της αiμης συναντάται το ένζυμο σιδηροτσελατάση, το οποίο εισάγει ένα άτομο σιδήρου στην πρωτοπορφυρίνη. Η παρέμβαση αυτή έχει ως αποτέλεσμα τη συσσώρευση της πρωτοπορφυρίνης στους πρόδρομους του ερυθροκυττάρου στον μυελό των οστών.
Η πρωτοπορφυρίνη του ερυθροκυττάρου σε άτομα που έχουν δηλητηριαστεi από μόλυβδο δεν εiναι ελεύθερη, όπως παλαιότερα πιστευόταν, αλλά βρiσκεται υπό τη μορφή χημικής ένωσης με ψευδάργυρο (Zinc Protoporphyrin ΖΡΡ). Η ΖΡΡ είναι ενωμένη με τη σφαιρίνη στο μόριο της αιμοσφαιρίνης και κατά τη δηλητηρίαση από μόλυβδο η αιμοσφαιρίνη περιέχει μεγάλη ποσότητα ΖΡΡ.

Η συσσώρευση της ΖΡΡ στα ερυθροκύτταρα χρησιμοποιείται ως διαγνωστικό test για τη δηλητηρίαση από μόλυβδο. Εφόσον η ΖΡΡ παραμένει στο ερυθροκύτταρο καθόλο το χρονικό της ζωής του, περίπου 120 ημέρες, η μέτρησή της αποτελεί πολύ καλό δείκτη του βιολογικού αποτελέσματος για μια περίοδο 3 μηνών περίπου. Η αναιμία είναι ένα χαρακτηριστικό κλινικό εύρημα στα άτομα που έχουν δηλητηριαστεί, δεν εξηγείται όμως επαρκώς από τη μειονεκτική σύνθεση της αίμης.
Η αναιμία που έχει σχέση με μόλυβδο είναι συνήθως ορθοκυτταρική και ορθοχρωματική και διακρίνεται από τη σιδηροπενική, η οποία είναι μικροκυτταρική και υπόχρωμος. Πιθανώς κάποιος παράγων να μειώνει το χρόνο ζωής των ερυθροκυττάρων και να κάνει αμμόλυση.
Η βασεόφιλος στίξη που παρατηρείται στα ερυθροκύτταρα κατά τη δηλητηρίαση με μόλυβδο δεν είναι ειδική, γιατί παρατηρείται επίσης στην έκθεση σε ανιλίνη, βενζόλιο και στη δηλητηρίαση με μονοξείδιο του άνθρακα. Ένα από τα χαρακτηριστικά της χρόνιας δηλητηρίασης με μόλυβδο, το οποίο περιέγραψε ο Tanquerel, είναι η μπλε γραμμή που εμφανίζεται στα ούλα (παρυφή μολύβδου). Αργότερα την περιέγραψε επίσης στο Lancer o Burton και έτσι είναι γνωστή στις αγγλοσαξονικές χώρες ως γραμμή του Burton.

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗΣ ΚΑΤΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ

1. Νευρικό σύστημα
Προσβάλλονται τόσο το κεντρικό όσο και το περιφερικό νευρικό σύστημα. Στις σοβαρές περιπτώσεις δηλητηρίασης κυριαρχούν οι βαριές εκδηλώσεις από το Κ.Ν.Σ. και περιλαμβάνουν σπασμούς, παραλήρημα και κώμα. Στις ελαφρότερες περιπτώσεις τα συμπτώματα είναι πονοκέφαλοι, ζάλη, διαταραχές του ύπνου, της μνήμης και ευερεθιστότητα. Τα νευρολογικά ευρήματα στη δηλητηρίαση από μόλυβδο μπορεί να κυμαίνονται από πολύ ελαφρά μέχρι βαριά εγκεφαλοπάθεια. Η παράλυση των εκτεινόντων της άκρας χειρός που εκδηλώνεται με πτώση των άκρων χειρών (wrist drop) δεν παρατηρείται πλέον σήμερα λόγω των μέτρων προστασίας που παίρνονται.
Η οξεία εγκεφαλοπάθεια είναι δυνατόν να παρατηρηθεί ακόμη και σε παιδιά και απαιτείται προσοχή κατά τη διαφορική διάγνωση από άλλες εγκεφαλοπάθειες.
Ο πιθανός μηχανισμός που προκαλεί τις διαταραχές από το Κ.Ν.Σ. είναι η παρέμβαση στους νευρομεταβιβαστές, σε ουσιώδη μέταλλα στον εγκέφαλο, καθώς και στη λειτουργία των ενζύμων. Τα παιδιά είναι πιο ευαίσθητα από τους μεγάλους ειδικά όσον αφορά το Κ.Ν.Σ., γι αυτό τον λόγο η δηλητηρίαση από μόλυβδο θεωρείται ως σοβαρή αιτία των διαταραχών της συμπεριφοράς στα παιδιά.
Έχει παρατηρηθεί επίσης μειωμένη ταχύτητα αγωγής των περιφερικών νεύρων σε διάφορες ομάδες εργατών εκτεθειμένων στον μόλυβδο καθώς και διαταραχές της συμπεριφοράς που παρουσιάζουν εικόνα οργανικού ψυχοσυνδρόμου. Άτομα με αυξημένα επίπεδα μολύβδου στο αίμα και ΖΡΡ εμφανίζουν παθολογικά ψυχολογικά tests.

2. Αποτελέσματα του μολύβδου επί των νεφρών
Η προσβολή των νεφρών από τον μόλυβδο, ειδικώς κατά την οξεία φάση, χαρακτηρίζεται από καταστροφή των εγγύς εσπειραμένων σωληναρίων με σχηματισμό ενδοκυτταρικών σωματίων στα επιθηλιακά κύτταρα των σωληναρίων. Η δυσλειτουργία των σωληναρίων είναι αναστρέψιμη σε μικρού βαθμού έκθεση, ενώ η παρατεταμένη έκθεση μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα διάχυτο διάμεσο ίνωση και νεφρική ανεπάρκεια.
Έχει αναφερθεί συσχέτιση μεταξύ των βιοχημικών ανωμαλιών στη σύνθεση της αίμης και των δοκιμασιών της νεφρικής λειτουργίας αλλά δεν διαπιστώθηκε σχέση δόσης - αποτελέσματος. Οι μελέτες που έγιναν για να επικυρώσουν τις κλινικές παρατηρήσεις, ότι οι εκτεθειμένοι στον μόλυβδο παρουσιάζουν υψηλή αρτηριακή πίεση, δεν απέδειξαν τη σχέση αυτή. Πάντως μια μελέτη θνησιμότητας έδειξε ότι αυξημένη θνησιμότητα από αρτηριακή υπέρταση συνοδευόμενη από ουραιμία και νεφροσκλήρυνση παρατηρήθηκε σε εργάτες χυτηρίων και μπαταριών.

3. Γαστρεντερικό
Από τα συνηθέστερα συμπτώματα της δηλητηρίασης με μόλυβδο αφορούν το γαστρεντερικό σύστημα και περιλαμβάνουν ναυτία, ανορεξία, απώλεια βάρους και δυσπεψία. Τα συμπτώματα αυτά συνοδεύονται από οξείς κοιλιακούς πόνους, γνωστούς ως κωλικοί του μολύβδου, που συνοδεύονται από δυσκοιλιότητα η οποία διαρκεί αρκετές μέρες. Ως αιτία των κωλικών μερικοί θεωρούν την κατ' ευθείαν δράση του μολύβδου επί των λείων μυϊκών ινών του εντέρου, ενώ άλλοι την αποδίδουν στον ερεθισμό του πνευμονογαστρικού συνοδευόμενη από εντερική ισχαιμία.

4. Αρθραλγίες
Παρατηρούνται κυρίως στη χρόνια δηλητηρίαση, αλλά είναι δυνατό να παρατηρηθούν και σε άτομα που έχουν εκτεθεί για λίγο χρονικό διάστημα. Είναι συνήθως ένα σύμπτωμα που δείχνει ότι η πυκνότητα του μολύβδου στο αίμα ανέρχεται.
Ο όρος Saturnine gaut συνδέει συνήθως τον μόλυβδο με την ουρική αρθρίτιδα, έχει δε αποδειχθεί ότι ο μόλυβδος μπορεί να συνοδεύεται από ουρική νεφροπάθεια.

5. Επίδραση του μολύβδου επί του συστήματος της αναπαραγωγής
Η τοξική επίδραση του μολύβδου στο αναπαραγωγικό σύστημα πειραματόζωων είναι γνωστή. Στον άνθρωπο δεν έχει διευκρινισθεί ακόμη επαρκώς. Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις αποβολών και γεννήσεις νεκρών εμβρύων σε γυναίκες που κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους είχαν εκτεθεί σε μόλυβδο. Ο μόλυβδος διαπερνά τον φραγμό του πλακούντα και η υψηλή περιεκτικότητα σε μόλυβδο των μεμβρανών του εμβρύου έχει ως αποτέλεσμα πρόωρη ρήξη του αμνίου και προώρους τοκετούς.
Στην αρχή του αιώνος, η συχνότητα αποβολών και γεννήσεων νεκρών εμβρύων ήταν αυξημένη μεταξύ των γυναικών εκείνων που οι σύζυγοί τους απασχολούνταν σε εργασίες σχετιζόμενες με έκθεση σε μόλυβδο παρά σε γυναίκες που οι σύζυγοί τους δεν είχαν σχέση με εργασίες μολύβδου. Αυτό σημαίνει ότι ο μόλυβδος έχει κάποια επίδραση και στο αναπαραγωγικό σύστημα του ανδρός. Πάντως απαιτούνται περαιτέρω επιδημιολογικές και κλινικές μελέτες, οι οποίες να αποδείξουν την σημαντικότητα του αποτελέσματος της έκθεσης στον μόλυβδο στα αναπαραγωγικά όργανα του ανδρός.

Καρκινογόνος δράση
Μερικά αδιάλυτα άλατα του μολύβδου και ειδικότερα ο υποξεικός μόλυβδος μπορούν να προκαλέσουν νεφρικό αδένωμα και καρκίνωμα σε πειραματόζωα. Οι παρατηρήσεις στον άνθρωπο δεν απέδειξαν καρκινογόνο ρόλο για τον μόλυβδο. Έχει γίνει μία αρκετά σημαντική εργασία που αφορούσε 7.000 εργάτες μολύβδου σε εργοστάσια μπαταριών και χυτήρια (Cooper 1976) και παρατηρήθηκε μια μικρή αύξηση της θνησιμότητας από καρκίνο στους εργάτες χυτηρίου, η οποία όμως δεν υποστηρίχθηκε κι από άλλη εργασία. Η αυξημένη θνησιμότητα από καρκίνο του πεπτικού συστήματος στην πρώτη μελέτη δεν παρατηρήθηκε ξανά, αν και σημειώθηκε μια μικρή αλλά όχι σημαντική αύξηση του καρκίνου του πνεύμονος.

Πηγή:  GPERRAS GR