Μην κάθεστε:Μπροστά απο ταύρο,πίσω απο μουλάρι δίπλα σε βλάκες....Είναι επικίνδυνο.!!!

Τετάρτη, 5 Νοεμβρίου 2014

Οι εμμονές μας

Είναι όμορφο να ξέρεις τι είσαι και τι δεν είσαι και είναι ακόμα πιο ενδιαφέρον να κρατάς με τέχνη τις αποστάσεις σου από το ότι δεν έισαι, όχι για να μην «μολυνθείς», αλλά να, για να μην χάνουμε τον χρόνο μας.

Ο,τι και αν φαντάζεται ο καθένας για τον εαυτό του, οι άνθρωποι είμαστε , τα πιστεύω μας , τα όχι μας και οι εμμονές μας. Όπως και η ίδια Φύση .
Οι εμμονές μας διαπλάθονται με το πέρασμα του χρόνου. Το ίδιο και τα θέλω μας, αθωότητα, ειλικρίνεια, εντιμότητα, πρόθεση, καταληπτότητα, με άλλα λόγια κατασκευαστικό ήθος.

Με την έννοια της εμμονής καταπιανόμαστε εξομολογητικά και κυρίως αυτοαναλυτικά από την αρχή της ιστορίας αυτού του χώρου .
Προβάλαμε τις εμμονές μας σε σχέση με το στυλ, την αισθητική, τις απολαύσεις, τα περιττά της ζωής και τα αναγκαία για τον τρόπο ζωής μας που λατρεύουμε εμείς οι κυνηγοί και λέγεται κυνήγι . Αλλά και τις εμμονές μας σε συγκεκριμένα κυνηγητικά μονοπάτια , με μουσικές, με συμπεριφορές και επιθυμίες.
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν θα επιλέξουμε ποτέ να παρουσιαστούν σε αυτόν τον χώρο , λέξεις που απαγορεύονται, ιδέες που δεν θα αποκτήσουν ποτέ βήμα. Αλλά, από την άλλη, υπάρχουν και εκείνες οι μορφές, τα σύμβολα, τα αντικείμενα, οι απόψεις που επαναλαμβάνονται επιδεικτικά ή υπόκωφα κάθε φορά, κρυφά στη γωνία μιας σελίδας ή κραυγαλέα στον τίτλο ενός άρθρου.

Είμαστε κάπως σαν αθλητές κάποιου αθλήματος , που όμως στις φόρμες μας, αντί για τα brands των χορηγών μας, είναι τα όχι μας, οι εμμονές μας, οι συνήθειές μας, οι ετικέτες της προσωπικής μας ιδεολογίας όπως προκύπτει από τις πράξεις, από την καθημερινότητα. Από την πραγματικότητα του να είσαι κυνηγός στην Ελλάδα και να το ζεις …
Είναι όμορφο να ξέρεις τι δεν είσαι και είναι ακόμα πιο ενδιαφέρον να κρατάς με τέχνη τις αποστάσεις σου από αυτό, όχι για να μην «μολυνθείς», αλλά να, για να μην χάνουμε τον χρόνο μας, μωρέ. Η ζωή η ίδια έχει τις εμμονές της. Έχει, επίσης, τη ρουτίνα της. Την αέναη επαναληψιμότητα της. Από αυτή την νομοτέλεια δεν θα μπορούσε να διαφέρει και το κυνήγι .
Επίσης η ζωή έχει και τις εμπειρίες της , εμπειρίες που μεγαλώνουν με το πέρασμα του χρόνου και που βέβαια μεταλλάσσονται και διαμορφώνουν τον προσωπικό μας χαρακτήρα και μέσω αυτού τα θέλω μας …

Το κυνήγι για μένα και νομίζω για πολλούς από εμάς είναι η ψυχοθεραπεία μας από την σημερινή πραγματικότητα , το ¨¨ψυχοφάρμακ﨨 μας η αν θέλετε είναι αυτό που μας μεταφέρει στα θαλερά τοπία της φύσης εκεί που η γοητεία του ονείρου εξοστρακίζει τη βαρυθυμία της ψυχής , εκεί που γαληνεύουν οι ταραγμένες συνειδήσεις και ξαναζωντανεύουν τα κύτταρα του μυαλού και του κορμιού εκεί περιδιαβαίνουν οι κυνηγοί , αναζητώντας προαιώνιους δρόμους και κόσμους αλλιώτικους , απαλλαγμένους από την τύρβη της καθημερινότητας και το άγχος των μεγαλουπόλεων .
Έτσι ο καθένας μας ζει το κυνήγι όπως το επιθυμεί , σύμφωνα με τον χαρακτήρα του και τις εμμονές του και δεν αφήνει κανένα και κανένα λόγο να διαταράξουν η αν θέλετε χαλάσουν τις υπάρχουσες προσωπικές ισορροπίες και τις όποιες θετικές εμμονές μας …
Το να ξέρεις λοιπόν τι να περιμένεις, άλλωστε, είναι πάντα ένα στοιχείο που σε ηρεμεί. Από την άλλη, όλοι από μικροί μάθαμε να αγαπάμε και να προσμένουμε με αγωνία τις εκπλήξεις, αλλά καθώς μεγαλώναμε, οι περισσότερες σοφά αποδείχθηκαν δυσάρεστες. και οι απογοητεύσεις συχνές και πολλές ακόμη και εκεί που δεν το περιμένεις …
Παρόλα αυτά όμως οι εμμονές παραμένουν εκεί στο πίσω μέρος του εγκεφάλους σου και σε οδηγούν στα βήματα του ειδικά τα κυνηγετικά και τα προσαρμόζουν στα θέλω σου και τα πιστεύω σου δημιουργώντας πολλές φορές αποφάσεις με απόρροια συμπεριφορές που κάποιοι δεν καταλαβαίνουν … Αυτές οι συμπεριφορές δεν έχουν να κάνουν με ποιόν έχεις απέναντι σου αλλά με τα πιστεύω σου, τα θέλω σου και βέβαια τις εμμονές σου …
Οι εμμονές, φυσικά, ως θέμα κοσμούν βιβλία της γνωστής επιστήμης που ερευνά τον λαβύρινθο του εγκεφάλου και αναλύονται διεξοδικά αλλά εκεί τα πράγματα είναι πιο σκοτεινά. Στην περίπτωση, όμως, αυτού χώρου φαίνεται ότι οι εμμονές είναι αναπόφευκτες, ότι ανθίζουν εκεί που ευδοκιμεί η δημιουργικότητα και ότι είναι καλύτερα να συμβιώνεις ομαλά και συμφιλιωμένα με αυτές παρά να πιστεύεις στο ανέκδοτο ότι είσαι δήθεν απελευθερωμένος και ισορροπημένος.
Τα πράγματα βεβαίως και αλλάζουν. Άλλωστε, καθημερινά «διαψεύδουμε» τον εαυτό μας. Αλλά η ουσία είναι πως πάντοτε, καλώς ή κακώς, βρισκόμαστε στην ίδια περιοχή, την οποία έχουμε σημαδέψει με σωστούς αλλά και απρεπείς κατά καιρούς τρόπους. Μπορεί να μην αγαπάμε τα ίδια πράγματα σε όλες τις φάσεις της ζωής μας ούτε να τα αγαπάμε με τον ίδιο τρόπο. Αλλά να που κάθε φορά πετυχαίνεις τον εαυτό σου να μονολογεί ότι δεν θα αλλάξει ποτέ και πως ήταν πάντα ο ίδιος τελικά.
Τελικα οι εμμονές μας θα είναι πάντα εκεί , και είναι αυτές που θα καθορίζουν την πορεία μας κυνηγετικά και όχι μόνο …
Διαμόρφωση gpeppas.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: