Τρίτη 21 Ιουνίου 2011
Δευτέρα 20 Ιουνίου 2011
Τετάρτη 15 Ιουνίου 2011
Δευτέρα 13 Ιουνίου 2011
Τρίτη 7 Ιουνίου 2011
Τρίτη 31 Μαΐου 2011
Πέρδικες στη Σύρα
Δημοσιεύτηκε το καλοκαίρι του 1939 στην εφημερίδα «Πρωία»:
*
«-- Πες μας, κυρ Νικολή, πώς σκότωσες με μια τουφεκιά ένα λαγό, μια πέρδικα κι' ένα σκάρο!
-- Πενήντα χρόνια κυνηγάω τις πέρδικες στη Σύρα... τις ξαίρω όλες. Είμαι ο ονομαστός άρχων Νικολής ο περδικάς. Ημουνα ο κυριάρχης του νησιού στις πέρδικες. Ποτές δε μου έτυχε τέτοιο πράμα: να σκοτώσω με μια τουφεκιά ένα ζώο, ένα πουλί κι' ένα ψάρι. Κι εγώ που το συζητάω δεν το πιστεύω. Αλλ' αφού έγινε: Να τ' αφήσω να χαθεί;
-- Πολύ σωστά, φωνάζουν όλοι.
-- Το λοιπόν, που λέτε βρε παιδιά, είχα βγει μαζί με τον υπηρέτη μου το Γιάννη. Ανέβαινα μια πλαγιά. Αξαφνα ακούω έναν κότσο (αρσενικιά πέρδικα) να γελαηδά.
-- Για σημάδεψε το μέρος κι όταν γυρίσουμε τον σκοτώνω.
Στο γυρισμό ξαναλέω του μικρού:
-- Ανθρωποι είμαστε, μπορεί να μην τον πετύχω. Συ να βλέπεις προς πού θα λακήξει: κατά τις φρασκομηλιές ή κατά τα θυμάρια. Κι εγώ ξαίρω κατόπι. Δε θα μου γλυτώσει.
Η πλαγιά ήτανε απότομη κι έπεφτε ίσα στη θάλασσα. Είδα το κεφάλι της πέρδικας μέσα από τα χόρτα. Σημαδεύω. Αδειάζω το όπλο. Το πουλί κατρακύλισε.
-- Πήγαινε πάρ' το, λέγω του μικρού.
Ο μικρός έψαξε εκεί που του είπα και σηκώνει ένα... λαγό.
-- Λαγό σκότωσες, αφεντικό;
-- Οχι, του λέω! Για ψάξε πιο πέρα. Οχι δίπλα. Πιο δεξιά. Να εκεί...
Ο μικρός έψαξε και βρήκε την πέρδικα. Δεν είχα ακόμα συνέρθει κι' ακούω κάτου από τη θάλασσα ένα παιδί, που ψάρευε με το καλάμι: πέρκες, γύλους, σπάρους και κανάκια.
-- Αϊ, μπάρμπα! Τι είνε αυτό που τσαλαβουτά και σπαράζει μέσα στο νερό;
Στέλνω το μικρό να ιδή. Οταν έφθασε, άρχισε να μου φωνάζη από κάτω:
-- Ενα πράμα με κόκκινες και πράσινες βούλλες σπαράζει μέσα στο νερό. Θα 'νε καμμιά άλλη πέρδικα, που θα χτύπησες.
-- Βρε για πέσε μέσα και πιάστο να ιδούμε.
Το παιδί γδύθηκε, έπεσε στη θάλασσα κι έβγαλε ένα σκάρο (ο σκάρος είναι η μπεκάτσα της θάλασσας) τόσον δα, με συμπάθειο... Κι' εγώ που το συζητάω δεν το πιστεύω. Αλλ' αφού έγινε; Να μην το πω;
Κι' η "χορωδία" άρχισε όρθια: "Τα πουλιά που πετούν στον αέρα δεν τα πιάνει κανένας καιρός...".
Ενας άγνωστος σηκώθηκε και πήγε κι' έσφιξε το χέρι του κυρ Νικολή:
-- Σε συγχαίρω, συνάδελφε.
-- Τι! Είστε και του λόγου σας κυνηγός;
-- Οχι! Ψεύτης».
Κυριακή 29 Μαΐου 2011
Μπαρτσελόνα-Μάντσεστερ Γ. 3-1
Μπαρτσελόνα-Μάντσεστερ Γ. 3-1
Η Μπαρτσελόνα μετέτρεψε τον τελικό του Γουέμπλεϊ σε περίπατο και τη Γιουνάιτεντ σε ομαδούλα της σειράς κατακτώντας πανηγυρικά το τέταρτο Πρωταθλητριών της Ιστορίας της.
Σάββατο 28 Μαΐου 2011
Τετάρτη 25 Μαΐου 2011
Δευτέρα 23 Μαΐου 2011
Τετάρτη 18 Μαΐου 2011
Τρίτη 17 Μαΐου 2011
Δευτέρα 16 Μαΐου 2011
Πέμπτη 12 Μαΐου 2011
Τα όρη... που «πατήσαμε»
Οι δρόμοι «ξεκοίλιασαν» τις ορεινές πλαγιές, άκριτα, ανόητα, ασχεδίαστα και πρόχειρα... Είναι εντυπωσιακό το ότι ένα τεράστιο δίκτυο χωματόδρομων χαράχτηκε στα αλπικά βουνά, με χρήματα της Ε.Ε., λαμβάνοντας υπόψη μόνο την παρουσία των μαντριών και τα βοσκοτόπια. Το αν οι δρόμοι αυτοί προσέφεραν κάτι στις τοπικές οικονομίες, είναι ακόμα ανοιχτό σε πολλά ερωτηματικά. Κρίνοντας εκ του αποτελέσματος -δηλαδή από την πλήρη ερήμωση των χωριών αλλά και των βοσκοτόπων- προφανώς οι δρόμοι δεν προσέφεραν παρά μόνο στην... εξάντληση της άγριας ζωής στον τόπο μας.
Σήμερα το τεράστιο δίκτυο δρόμων της Πίνδου, της Γκαμήλας, του Γράμμου, της Μουργκάνας, του Σμόλικα, του Κόζιακα, των Αγράφων, των Βαρδουσίων και της Γκιώνας, χρησιμοποιούνται ελάχιστα πλέον από κτηνοτρόφους. Τα πρόβατα μειώνονται κάθε χρόνο και περισσότερο, αφού αντικαθίστανται από μοσχάρια ελευθέρας βοσκής. Οι ανάγκες μεταφοράς γάλακτος έχουν μειωθεί και μειώνονται διαρκώς. Η εκτροφή μοσχαριών έχει πολύ λιγότερες απαιτήσεις, αφού τα ζώα περιφέρονται ελεύθερα και ελέγχονται περιστασιακά.
Τα μαντριά μένουν «ανενεργά» και σίγουρα δεν εξυπηρετούν το σύνολο των δραστηριοτήτων που εξυπηρετούσαν κάποτε, πόσω μάλλον οι δρόμοι που χαράζουν τα βουνά.Δυστυχώς, οι δρόμοι αυτοί χρησιμοποιούνται και ως πρόσχημα «επιχειρηματικότητας» στην ορεινή χώρα. Υπάρχουν δρόμοι που ανοίγονται μόνο για να εξασφαλιστούν μεροκάματα σε κάποιους ιδιοκτήτες χωματουργικών εργαλείων, με «άκρες» στην τοπική εξουσία. Οι δρόμοι έχουν κάνει και τα πιο απομακρυσμένα περδικοτόπια, υπερβολικά προσιτά... Δεν υπάρχουν πλέον «κρυφά» κοπάδια από πέρδικες που να μην έχουν εντοπισθεί.
Μόνο σε λίγα απρόσιτα μέρη των βουνών υπάρχουν κάποια κοπάδια που ίσως δεν τα ξέρει ? και δεν τα κυνηγά - κανείς! Τα μεγάλα «ξάστερα» και οι μεγάλες πλαγιές των βουνών δεν κρατούν πλέον πέρδικες, αν δεν υπάρχει κοντά διέξοδος καταφυγίου σε γκρεμό ή στα πυκνά.
Ερήμωση...
Ηδη έχουν περάσει αρκετά χρόνια από την εποχή που τα βουνά καλλιεργούνταν με πεζούλες, οπότε ο βιότοπος ήταν ένα πραγματικό «κοτέτσι» για την ορεινή πέρδικα. Οι πεζούλες έχουν ρημάξει και το πουρνάρι παίρνει πίσω τον τόπο με μορφή μονοκαλλιέργειας, σε ένα αδιαπέραστο πυκνό χωρίς διάκενα που «εξορίζει» την πέρδικα. Η εξάπλωση της βλάστησης του πουρναριού, είναι φανερή σε όλα τα χαμηλά βουνά της Ηπείρου, της Στερεάς και της Πελοποννήσου.
Με την εγκατάλειψη της νομαδικής κτηνοτροφίας, τα βοσκοτόπια που κάποτε υποδέχονταν πρόβατα σήμερα υποδέχονται όλο και περισσότερα μοσχάρια ελευθέρας βοσκής. Η αντικατάσταση των κτηνοτροφικών ζώων έχει αλλάξει τις ανάγκες σε νερό, αλλά και τη βόσκηση αυτή καθαυτή και την επίδρασή της στη βλάστηση.
Στα χαμηλότερα μη αλπικά βουνά έχει συγκεντρωθεί σε υδραγωγεία και ποτίστρες, ακόμα και η τελευταία σταγόνα νερό, που στάζει σε οποιαδήποτε άκρη η ρέμα. Η περιοχή γύρω από το νερό εξουθενώνεται και τσαλαπατιέται συστηματικά από αγέλες μοσχαριών και κατσικιών, για μεγάλο μέρος του χρόνου. Οι χρήσεις αυτές του νερού είναι εχθρικές προς την άγρια ζωή και, δυστυχώς, δεν επιτρέπουν να φωλεοποιήσουν οι πέρδικες εκεί που συνήθιζαν, δηλαδή κοντά στο νερό.
Νίκος Κράλλης
Εξαιρετικό άρθρο του Νίκου Κράλλη που μας εξηγεί ορισμένους απο τους λόγους που έχει μειωθεί δραματικά η πέρδικα απο την πατρίδα μας.
Τετάρτη 11 Μαΐου 2011
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)